Schitterend Ti-Raleigh outfit van Joop Zoetemelk te koop

De laatste klap is een daalder waard!

Op 12 oktober wordt het totaalbedrag dat op 4 juni bij elkaar gefietst is voor Alpe d’HuZes overhandigd aan KWF Kankerbestrijding. Dat zal ruim boven de 5 miljoen euro liggen. In dat totaal zit ook de 122-duizend euro die Team Knooppunt Kranenbarg bij elkaar gefietst heeft.

Maar…ze proberen dat bedrag nog te verhogen met een spectaculaire slotactie!

Joop Zoetemelk, één van de leden van team Knooppunt Kranenbarg, heeft ons een ècht, origineel wollen trainingspak ter beschikking gesteld. Dat heeft Joop gedragen in 1980, in zijn gloriejaren met de T.I.-Raleighploeg. Dat trainingspak mag Team Knooppunt Kranenbarg bij opbod verkopen.

Wie oh wie brengt het hoogste bod uit? Een verzamelaar? Een groot Joop Zoetemelk-fan? Een bedrijf dat dit exclusieve trainingspak in een mooie lijst in de hal wil hangen? Je steunt er hoe dan ook Alpe d’HuZes en dus KWF Kankerbestrijding mee. De opbrengst gaat in zijn geheel naar het goede doel.

Ik heb inmiddels ook al een paar keer geboden, want het is echt uniek om zo’n mooie outfit van lands beste wielrennerooit te hebben

Aarzel niet, en breng ook een bod uit! http://knooppuntkranenbarg.ncrv.nl/node/21707

4 * de Mont Ventoux, weergaloos

Toch nog op korte termijn besloten om naar de Mont Ventoux te gaan, om deel te nemen aan Ven2-4Cancer. De Belgische tegenhanger van Alpe d’HuZes, die dit jaar voor het eerst werd georganiseerd. Dezelfde basis, fietsen, niet als doel,maar als middel om geld bijeen te fietsen voor de kankerbestrijding en dus iets te doen voor een ander. Fietsen voor een ander, voor een dierbare, of voor jezelf, die de strijd tegen kanker aan het voeren is, of heeft gevoerd of misschien heeft verloren.Ik zou natuurlijk al voor Peter Boschman fietsen en volledig verbijsterd kwam Marijke daar ook bij. Marijke weet sinds drie weken dat ze borstkanker heeft, zit nu midden in de onderzoeken en binnenkort start de chemotherapie. Het is een onzekere tijd en die zal ook nog wel een hele tijd duren.

Het voelde aan de ene kant niet goed dat ik, terwijl Marijke zo in spanning zit, om naar Frankrijk af te reizen, maar aan de andere kant wilde ik ook graag voor haar afzien op de Mont Ventoux. Ik zei dit tegen Marijke, maar die was heel helder, ze was er enorm trots op dat ik voor haar zou fietsen, dus ik moest gaan.

We vertrokken maandagavond bij Coen vandaan, met z’n zessen: Coen, Peter, Jurriaan, Herman, David en ik. Een hele grote dosis motivatie ging op stap. ’s nachts rijden, twee rijden, twee bijrijders,twee slapers en wat is er dan mooier om dit te zien bijzonsopgang:

Mont Ventoux bij zonsopkomst

Aangekomen in Carpentras, eerst even ontbeten en toen nog even een paar uurtjes slaap gepakt. Lunch en daarna even naar de start van de volgende dag in Bedoin, gefietst. Met de constante aanblik van de 1910 meter hoge Mont Ventoux, en hoe kan het ook anders, sloegen de emoties al toe. Man, dit beloofde wat voor morgen.

<Later meer>

Toch de Ventoux op

Door de onverwachte gebeurtenissen, had ik qua fietsen alles op 0 gezet sinds 20 augustus. Keuzes maken, worden in één keer een stuk makkelijker, in eerste instantie komen alle acties die in het kader staan van het beter worden van Marijke en dan een hele tijd niets en dan alle andere zaken die we normaal deden.

Maar omdat het schema van behandeling van Marijke sinds ons bezoek afgelopen donderdag aan het Antony van Leeuwenhoek Ziekenhuis (AvL) drastisch is gewijzigd, is ook de planning helemaal weer op de kop komen te staan. Dat betekent dat Marijke allerlei 0-metingen heeft deze week en die week erna, en dan daarna met de chemo therapie gaat starten. Dat betekent dus het volgende week mogelijk is voor mij om de Mont Ventoux te gaan beklimmen. Dat wilde ik oorspronkelijk al doen voor Peter Boschman die al een geruime tijd aan het knokken is tegen en hersentumor. Maar nu Marijke ook het gevecht tegen de borstkanker aan het voeren is, gaat ook Marijke mee op de bagagedrager en zal ik mij 4 keer naar boven gaan worstelen op woensdag 9/9/9. Eén beklimming is 23 km en 1600 hoogtemeters. 4 beklimmingen wordt dus 92km klimmen met 6400 hoogtemeters…….. Kjk ook maar eens op de site van Ven2-4Cancer (Ventoux for Cancer).

Dat 4 keer de Mont Ventoux op, niet makkelijk gaat worden, is wel duidelijk, een flink aantal kilo’s zwaarder dan bij Alpe d’HuZes, daarnaast 2 weken bijna niet getrained, mijn lijf ook helemaal vol met spanning, weinig rust, maar aan de andere kant tot het uiterste gemotiveerd om symbolisch mee te knokken met Peter en Marijke. Voor mij is het maar één dag een zeer lijf, misschien ook nog de twee volgende dagen van spierpijn. Het is en blijft daarom slechts een symbolische daad, want voor Peter en Marijke betekent het elke dag weer doorknokken.

Ik zal a.s. woensdag regelmatig contact hebben met Peter en Marijke en het belooft alleen daarom al een prachtige dag te worden.

En dan staat alles op z’n kop

Op donderdag 20 augustus ging ik met Marijke mee naar het ziekenhuis.

Marijke zou de uitslag krijgen van de biopsie die ze had gehad in haar linker borst. Aan de ene kant was het niet verontrustend, want zowel de huisarts als de chirurg hadden niet direct gereageerd dat er iets aan de hand was, maar toch voor de zekerheid een aantal onderzoeken in het ziekenhuis.

’s middags om half drie in het Meander ziekenhuis in Amersfoort kregen we de boodschap van de chirurg: Marijke heeft borstkanker! Ongeloof, verdriet, vragen,……… nee dit kan toch niet, wat is er nog meer aan de hand? Meteen komen ook de herinneringen boven van 15 jaar geleden toen Marijke haar moeder ook de diagnose borstkanker had gekregen……

Nu gaat alles heel snel, er is al een verder onderzoekplan en een behandelplan opgezet. Eerst een botscan, lever en long foto’s en een MRI om verder het lichaam te onderzoeken en….. ook een operatie om de linkerborst te opereren op 7 september. ……..

Na nog een gesprek met de mammacare verpleegkundige, verlaten we het ziekenhuis, wat  te doen?

Knokken, want Opgeven is geen optie! Daar hebben we de afgelopen drie jaren al onze medewerking aan verleend en al zo veel om ons heen zien knokken, nu moeten we het zelf gaan doen. Marijke is strijdlustig, maar ook nog heel erg verdrietig en bang, want wat betekent het dat er ook foute cellen in de klier in de oksel zitten?

Marijke besluit al snel om er niet geheimzinnig over te doen en het haar directe omgeving toch snel te vertellen, daaronder haar collega’s met wie ze een goede band heeft. Ik ga met haar mee naar het stadhuis, waar we Diane als eerste tegenkomen, ze ziet meteen dat het mis is (Diane wist dat Marijke de uitslag van het onderzoek zou krijgen) tranen, veel tranen. Theo, Marijke haar manager is nog even in gesprek, maar rondt snel af. Marijke vertelt het aan het hele team, en er komen geschrokken, maar hartelijke reacties. We krijgen het gevoel er niet alleen voor te staan.

We zouden volgende week op vakantie gaan en bij Marijke haar vader, zus en oom en tante aan te sluiten in Serfaus in Tirol. Ik zou daar op zondag de 30ste de Oetztaler Radmarathon gaan rijden en dan na die week naar Frankrijk door rijden om daar met Ven2-4Cancer mee te gaan doen. Marijke haar vader is vandaag, de 20ste jarig (84) en vertrekt morgen naar Oostenrijk. Moeten we deze boodschap nu gaan vertellen……? Eerst denken we er aan om het niet te doen, ….. maar de vakantie zal toch anders gaan, misschien wel helemaal niet, en wat dan? Moeten we dan gaan bellen met een smoes? Nee, dat kan ook niet. Dus met hele zware benen naar Arnhem.

Marijke haar vader ziet ons aankomen en verwelkomt on: Wat leuk dat jullie langskomen……… Nee…… het is niet leuk, maar dat weet hij op dat moment nog niet. De boodschap komt als een mokerslag aan, herinneringen van 15 jaar geleden….. en het kan toch niet zo zijn dat je dochter van 42 kanker heeft……. Het is erg emotioneel, het is ook nog steeds niet te geloven.  We gaan na een uur weer weg, pap en Nel erg verdrietig achterlatend.

Wij gaan naar huis, er zit heel veel onweer in de lucht, het weeralarm valt dan misschien mee, maar het bericht wat Marijke heeft gekregen valt niet mee en is misschien wel het ergste alarm wat we tot nu toe in ons onbezorgde leventje hebben gehad. Man, wat wordt alles onbelangrijk. Slapen,….. misschien dat het morgen niet waar is…. maar wie houden we dan voor de gek……..

Mont Ventoux op

Nee, natuurlijk niet met de profs de enorme berg op,maar met 100 anderen om geld bijeen te fietsen voor Ven2-4Cancer. Deze stichting is het Belgische zusje van Alpe d’HuZes . Kijk ook op www.opgevenisgeenoptie.be

Hoe vaak ik de Mont Ventoux ga oprijden weet ik nog niet, maar dat ik het doe voor Peter, mijn oud-collega met wie ik altijd heel erg goed heb kunnen samen werken. Peter is zelf aan het vechten tegen een hersentumor. Hij weet als geen ander hoe het is om met “Opgeven is geen optie” om te gaan.

Peter zit op mijn bagagedrager.

Nog maar 25 dagen

Nog maar 25 dagen, dus een goeie gelegenheid om de balans op te maken.

8 november 2008 startte voor mij het nieuwe seizoen en begon ik mijn eerste training. Dat was er één met heel veel andere Alpe d’Huzessers na een deelnemersbijeenkomst in Amersfoort. Dat was slechts een korte rit van 56 kilometer.

Nu na 25 weken heb ik er al iets meer kilometers op zitten, de totalen:

245 uur besteed aan trainingen (spinning, krachttraining en fietsen) 5100 kilometer gefietst, 21.000 hoogtemeters, 233.000 kCal verbrand!!!!

In de tussentijd ook 3 keer ziek geweest, één keer toch een dikke twee weken niets kunnen doen en toen ook nog eens een bacteriele infectie opgelopen en daarna nog eens een keer een week niet kunnen fietsen door zware verkoudheid.

In al die tijd wel een kleine 10kilo afgevallen van 108 naar 98 kilo (nog 3 te gaan).

Maarhet mooiste is nog dat vandaag mijn sponsorstand op €29.895,- staat. Wat een enorm bedrag al, maar mijn doel van €42.000,- is in zicht, ik heb goeie hoop dat op 4 juni ik daadwerkelijk €42.000 mee kan nemen voor KWF Kankerbestrijding. Want dara gaat het allemaal om.

Sponsor mij ook, dat geeft een duw in mijn rug op 4 juni, maar nog veel belangrijker, een bijdrage aan de overwining op kanker. ga naar http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/KlaasVeenbaas/Individuele-renners/actie.aspx en klik op “Steun mij” of “Doneer”

Wees creatief, wees ruimhartig, wees brutaal, wijk af van wat gebruikelijk is en SPONSOR MIJ VOOR EEN UITZONDERLIJK BEDRAG! DAAROM VRAAG IK JOU OM JE GEVOEL TE LATEN SPREKEN EN NET IETS MEER TE DONEREN.

25ste trainingsweek,week 18 Mergellandroute en Shimano Fiets Challenge

De trainingen gaan goed. Herstel van afgelopen week ook, maar toch even wat gas terug in het begin van de week.

Op dinsdag een rondje Haarlemmermeerringvaart gereden, in D1 hartslagzone (lag), maar toch met een gemiddeld van 32 km/h dat voelt goed, maar aan de andere kant, lijkt mijn heup toch niet helemaal los te zijn, waardoor ik wat stuiterend rijd (of beeld ik mij dit in) Het is een lekker rondje, prachtige natuur, in het begin helaas wat veel autoverkeer die op de fietsers strookzit, wat soms best link wordt, goed uitkijken dus.

Op Koninginnedag is het traditionele rondje Mergellandroute in Limburg. Een 130 kilometer met 1200 hoogtemeters,met start bovenop de Gulpenerberg, bij camping Panaorama. Voordeel van de start daar is dat je de Eijserbosweg en deKeutenberg meteen in het begin hebt, nadeel is dat je nog oudbent. Tot zo’n 90 kilometer is het samen rijden en daarna kan iedereen voor zichzelf rijden. Koers!! Met zijn 6-en zaten we eerst samen. Er werd redelijk gedraaid, maar het werd welduidelijk wie er berg op beter zat en wie ernog macht in de benen had. ALs het wat steiler wordt loop ik toch wat achterstand op, maar vals plat en vlak, is het geen probleem. De Wolfsberg verlies ikwat terrein en de afdaling van de Eperheide moet ik nog voor een auto wachten, maar bij de voet van de Camerich ben ik er net weer bij. We zijn met 4 man over. De Camerich op. Halverwege haakt Erik af, waarom?Kramp bleek later. Met zijn 3-en door. Rein is het sterkste, Merlijn en ik moeteen volgen, maar bvovenop zijn we weer compleet. Naar beneden en links naar Vijlen, ’s even kijken of ik nog wat kan. Ik had al even geen kopwerk meer gedaan en het weggetje naar Vijlen is er zo één waar je op de macht toch wel wat verschil kan maken. En dat lukt, door Vijlen en dan naar Mechelen, doorrijden, ik had toch wel wat voorsprong, met 65 km/h Mechelen in rijden….. rechtsaf en naar Partij, toch nog even wat omhoog, hartslag tot op het omslagpunt, auto’s blokkeren de route, even stil staan,maar het gaatje is nog groot genoeg. In Partij links naar de Gulpenerberg, de steile kant, aj, als ik hier maar de voorsprong kan houden….. Dat lukt. Ik sta als eerste bovenop de Gulpenerberg, de voorsprong is redelijk gelijk gebleven. Prima training.

Op vrijdag een herstelrondje van 40 kilometer gedaan. Op zaterdag snel even naar La Roche, want daar waren gemeenschappelijke trainingen van ALpe d’Huzes. Erg gezellig altijd en erg goed voor je klimmetertjes. Met name de Col de Haussier, looptmet een dikke 10% lekker omhoog over een afstand van 4 kilometer, lijkt dus redelijk op Alpe d’Huez, behalve dan dat het flink wat korter is. We waren met een flink groepje. Ik heb het rustig aan gedaan, want voor morgen stond de Shimano Fiets Challenge op het programma, een cyclosportive van 150 kilometer.

Zondag 9 uur de start van de Shimano Fiets Challenge, start in Vaals. Ingedeeld in startvakken en doormijn uitslagvan vorig jaar stond ik in het eerste startvak, samen met….. o.a. Lars Boom Alleereerst de Vaalserberg op, man, wat is dit zwaar, je bent nog volledig koud en dan al vol vermogen leveren….. Daarnaast is het erg demotiverend dat je wordt voorbijgereden door een dikke honderd man. Maar goed, dat is het nadeel van voorin starten,het voordeel is dat het redelijk rustig is op de weg voor je. Het begin van de rit was redelijk zwaar, in tegenstelling tot vorig jaar, toen viel het begin wel mee en zat het fenijn in de staart. Er werd hard doorgereden en sommige stukken moest ik alle zeilen bijzetten om slechts te kunnen volgen. Tot halverwege en toen kreeg ik de smaak weer wat te pakken en gingen de beklimminge weer wat makkelijker. De pijn verdween redelijk uit mijn rug toen we weer terug in Nederlang kwamen, dus vol gas.We beleven met een behoorlijk groep rijden, van zo’n 30 man. Het Vijlener bos in, ging niet lekker, ik moest de groep laten gaan, gelukkig is het laatste deel van de beklimming niet zo steil, dus ikkon wat dichter bijkomen en vlak voor de afdaling van de Camerich zat ik er weer bij. Daarna de Wolfshaag, lekker steil in het begin, en op raadselachtige wijze had ik de smaak weer te pakken en kon vol vermogen naar boven rijden, de groep had het nakijken…. Toch welleuk om iets voor de groep te finishen, niets gestolen want ikhad voldoende kopwerk gedaan. Het drielandenpunt op van de Belgische kant, toch nog even omkijken of de groep er bij kwam, maar dat was niet het geval, maar toch door blijvenrijden, vol gas en na 5:13 kwam ik over de finish. 13 minuten langzamer dan vorig jaar maar met een 304ste plaats toch niet slecht.

Perfecte training, nu eerst even wat herstellen, volgende week meer.

24ste trainingsweek, week 17 weer naar Limburg

De Amstel Gold Race ging eigenlijk best lekker en het herstel was ook prima. Een goed teken, gelukkig wel, want ik heb wel wat tegenslag gehad in de voorbereidingen dit jaar. Deze week stond eerst in het teken van herstel, maar daarna toch 3 trainingen van 60 kilometer, D2, D1 en D3 training (in die volgorde) Dit verteerde ik goed, maar gelukkig had ik zaterdag even een rustig dagje, om zondag er evenlekker tegen aan te gaan.

Zondag hadden we de Webtrainer training vanuit Slenaken. Vanuit daar naar Teuven gereden omook daar een D3 interval training te gaan doen. Ik kende het parcours nog van vorige jaren. Pittig stukje van net boven de 8%, dat verteer ik altijd net wat slechter dan de wat lichtere mannen. IK kon gelukkig redelijk in de buurt blijven van de snelsten, nog een paar kilootjes lichter en dan lukt het me om vooraan mee te rijden. Daarna een fantastische tocht gereden naar Baraque Michel, het hoogste punt van Belgie. 160 kilometer, 1700 klimmeters.

23ste trainingsweek, week 16 Amstel Gold Race

Vorige week was al een mooie trainingsweek geweest met flink wat klimmeters, een uitstekende voorbereiding voor de Amstel Gold Race van deze zaterdag. Eerst nog een D1 en D3 training, perfect om dit te doen op de rit van werk naar huis en omgekeerd. Wat een mazzel met het weer trouwens, elke dag kan er gewoon gefietst worden. ’s ochtends nog wel erg fris,maar daar is op te kleden.

De weersvoorspellingen voor de Amstel Gold Race waren niet fantastisch en toen ik vrijdags naar Limburg reed, begon het rond Eindhoven al te regenen. Het gekke was, dat het normaal in het zuiden warmer en droger is, maar nu was het omgekeerd. Gelukkig viel het zaterdag allemaal mee, sterker nog, het was eigenlijk beter dan het jaar ervoor. Wel jammer dat het vanaf de Kruisberg begon te regenen, maar ook dit was geen constante harde regen.

Het liep wel lekker, het Limburgse land ligt mij wel, op de macht naar boven, want mijn 100kg komt niet zomaar boven, maar als de klim niuet te lang is, kan ik flink wat vermogen leveren. Een Loorberg rij ik dan met gemiddeld 400 Watt en kan dan wat afstand nemen. ZO’n 250km is eigenlijk best lang,maar omdat er voldoende eten en drinken was op het parcours, was dit geen probleem. Uiteindelijk rond 17:00 aangekomen op de Cauberg, gemiddeld 28km/h gereden.

De dag erna lekker een 35 km uitgereden en de AGR van de profs gevolgd,leuk, erg spannend,jammer dat Geesink en Kroon het net niet redden.

22ste trainingsweek, week 15 La Roche

Na de intensieve vorige week, een iets rustigere week,en dat was ook hard nodig. Ik was goed leeg en op de koop toe werd ik ooknog verkouden…. Dit is niet goed, te hard getrained? Niet alleen verkouden,maar gewoon ook een gevoel van lamlendigheid. Daarnaast ooknog slaap tekort….. Daarom kwam ik zaterdag pas weer toe aan trainen, maar wel op de mooiste plek binnen handbereik: De Belgische Ardennen. Wat is het daar mooi, veelbeklimming, lange stukken, korte steile stukken, helemaal geweldig. Het landschap van Luik Bastenaken Luik, Waalse Pijl, en allelrlei cyclosportieven. Een goeie training, helaas nog niet helemaal hersteld.

Ik was uigenodigd door Age, die met Ines, Martine en Bram vlak bij La Roche waren neergestreken. Enorm gezellig,dus naast het trainen ook nog eens goed vertoeven. Dankjewel.

We hadden op internet wat routes opgezocht en de route van zaterdag was  de 100 mooiste kilometers in Belgie genoemd. Daar was geen woord aan gelogen. Fantastisch was het, mooie beklimmingen, diepe dalen, bossen, wijdse blikken, puur genot. Met zijn 4-en, Bram, Age, Wim en ik hebben we eerst een rondje van 60 km gemaakt en terug gegaan naar het huisje om dara te lunchen, om daarna ’s middags nog eens 70 km er bij te pakken. 2000 hoogtemeters met als toetje de Cote de Haussir. Na bijna 130 km is dit een echte sloper, maar om goed te trainen, heb ik’m op mijn omslagpunt omhoog gereden, pfoeh. Een geslaagde dag.

Op zondag een iets kleiner rondje, het tegenovergestelde van een rondje van de Claude Criquielion. Op een bepaaldmoment kwam de weg meal bekend voor, toen we in de afdaling ook nog twee profs van Caisse d’Epargne tegen kwamen, en ineens rechtsaf de brug over,…… hé dit zit ook in Luik Bastenaken Luik. Ik vind dit altijd een vervelende klim, mede omdat altijd iedereen zegt dat er geen klimmen zitten in de extra 60 km naar Bastosge en terug om weer op de 170 km route (de jongens route ) te komen. Nu liep’ie makkelijk nog maar 20 kilometer gereden dus dan valt alles ook nog mee. UIteindelijk een lekker rondje van 70 kilometer gemaakt super.

Op zondag de traditionele paasbrunch in Arnhem, een goede reden om weer op de fiets te stappen terug naar Amersfoort.Het wordt nu welwat drukker op de fietspaden, waar de hele winter je het rijk allen had, nemen nu de “wat langzamere” fietsers bezit van het fietspad. Erg goed uitkijken dus Een lekkere rit, tegen de wind in,maar ach het was toich een D1 training, lekker kalm aan dus en nog even knallen op de Italiaanse weg bij Heveadorp. Toch altijd weer leuk, lekker kort, dus een volle sprint…..

Zo weer een week voorbereiding voorbij, niet helemaal tevreden door de verkoudheid, die zelfs nog niet helemaal over is…mar ik heb vertrouwen dat dit goed komt, nog een paar dagen voor de Amstel Gold Race, daar ga ik even lekker knallen…

21ste trainingsweek, week 14, Ronde van Vlaanderen

Wow, dit was een zware week, aan alle kanten druk, op het werk en in de trainingen. In totaal deze week 440 kilometer gereden, en best intensief. Ik merk ook dat de vermoeidheid is toegenomen,dus nu maar even wat rust een paar dagen en trouwens ook even naar de manueel threpeut,dus een paar dagen rust is ook wel goed.

Op dinsdag de eerste clubtraining gedaan, omdat het mee zat met files, kon ik wat eerder op de fiets gaan zitten en had alvast een paar intervallen te pakken. Daarom maar meegegaan met de E-groep, gemiddels 32 km/h gereden, dus regelmatig in de 40, maar minimaal boven de 35 km/h gereden, prima D3 training.

Op woensdag van mijn werk teruggereden van mijn werk naar huis, wind tegen, dus dat viel nog wel tegen, maar met 28 gemiddeld toch prima D2 training. Eevn een andere route gereden, want in Hilversu liggen alle wegen weer op de kop (ben benieuwd of de éénrichtingen ook weer gaan veranderen)

Natuurlijk de dag erna op de fiets weer terug, een krachttraining om de explosiviteit te houden, met de wind mee, was een gemiddelde van 31 km/h makkelijk te halen. Eemiets andere route, maar precies hetzelfde aantal kilometers toch wel grappig.

Al met al een goeie voorbereiding op de Ronde van Vlaanderen op zaterdag. De rondes der rondes, wat geweldig zeg, de Kapelberg, Koppenberg  Oude Kwaremont, de Berendries, de muur van Geraardsbergen, wat geweldig om op deit terrein te mogen rijden. Ze mogen trouwens wel wat doen aan het wegdek Man wat zijn die kasseien vervelend zeg. Je handen worden gevoelloos en met zoveel mensen om je heen heen is soms remmen wel handig. Ik ben het niet meer gewend om op een beklimming af te moeten stappen, maar als er 4 fietsers voor je vallen, dan kun je of 3 achterwielen stuk rijden en alsnog zelf valen of toch met de voet aan de grond, dat laatste dus, helaas, op de Patersberg en Koppenberg was dit het geval, maar waar Steijn Devoldere vandaag debeslissende demarrga maakte, kon ikblijven fietsen en al slalommend over de stoep om toeschouwers en fietsers heen, lukt me het om fietsend boven t ekomen op deze machtige heuvel. |Een heerlijk gevoel De Bosberg daarna is een makkie, gewoon lekker stoempen en omhoog.

Al redelijk vermoeid begon is zondag aan de training van BergOp, het trainingsprogramma van Adrie van DIemen. Vandaag een D3 interval op de Zijpse Berg op de Posbank bij Arnhem en darana nog een D2 training. Poeh, dat was niet makkelijk, toch nog 7 keer omhoog gereden en steeds met toch ongeveer dezelfde rondetijd, slechts een verval van 30 seconden, dat viel dus mee. Maar nu is het wel even genoeg. Even rust en dan vanaf woensdag weer op de fiets. Vrijdag naar La Roche om een paar klimmeters er bij te krijgen. Ik hou je op de hoogte.

20ste trainingsweek, week 13 2009

Ja, de trainingsintensiteit is opgevoerd en dat voelt mijn lichaam ook wel…… Mijn rug heeft het al weer zwaar te verduren, veel eerder dan afgelopen jaren, dus ik heb maar snel een afspraak gepland met de manueel therapeut. Dit heeft afgelopen jaren erg goed geholpen. Maar ook mijn benen voelen de trainingen erg goed.

Door tijdgebrek lukt het deze week niet alle trainingen te doen, met name ook omdat het weer zo slecht was, lukte het niet om door de week op de weg te trainen, maar een spinningtraining van 2 uur met intervallen ging ook goed.

Zaterdag wilden we de Grebbelinietocht doen vanuit Leusden, maar het weer was zo slecht en met deze kou ook niet echt aan te raden. Gelukkig werd het ’s middags rond een uur of 3 droog, dus snel op de fiets, een rondje Vecht. Toch snel goed voor 110 km en in 1 stuk door. Intervallen gedaan van 20 minuten D2 afgewisseld met D1, helemaal goed. Vorig jaar heb ik rond deze tijd ook zo’n rondje gedaan, toen kwam ik Michel Snel nog tegen (winnaar Shimano Fiets Chalenge), met wie de rest van het rondje toen (70 km) heb afgemaakt.

Op zondag ad ik de keuze, of van Amersfoort naar Zevenhuizen of de andersom. Volgens mij maakte het niet veel uit, want de wind kwam uit het Noorden, dus toch uiteindelijk maar gekozen voor de route Zevenhuizen – Amersfoort. Prachtige route langs Oudewater en Montfoort en uiteindelijk langs een antal forten rond Utrecht. Echt een prachtige route, makkelijke te vinden door de fantastische fietskaart in mijn Garmin 705.

Goeie trainingsweek, totaal9,5  ur op de fiets, volgende week de eerste training met Snel Verzet, een keer heen en weer naar mijn werk en dan zaterdag de Ronde van Vlaanderen en uieindelijk zondag een BergOp training op de Posbank, dat wordt pittig…..

19e trainingsweek, week 12

Goed herstelt, wordt het nu tijd om de trainingen nog wat intensiever aan te pakken. Het weer helpt daar ook bij en natuurlijk is het steeds langer licht. Dus een rit van huis naar werk en omgekeerd is nu ook weer mogelijk, en dat is een stuk leuker trainen dan een uurtje krachttraining en een uurtje spinnen. Dinsdagochtend dus bij -1 vertrokken naar Schiphol-Rijk om 7:00 uur voor een D3 interval training. Fantastisch ging dat. En helemaal geweldig is dat we tegenwoordig kunnen douchen op het werk, alleen het water moest er nog even opgezet worden

’sMiddags op de fiets weer teru, nu een rustige D1 training, ik had gedacht dat het wat warmer zou zijn, dat viel dus tegen, ja, aan het eind van de dag is het toch nog erg koud, net voor zonsondergang terug.

Het weekend was er weer voor langere ritten en dat kwam dit weekend goed uit. Traditioneel hadden we ons weekend met Ius Sanctus en deze keer in Scheveningen, op zo’n 110 km van Amersfoort, een kleine 4 uur fietsen, perfect dus. Op zaterdag een intensieve training en op zondag terug een wat minder intensieve training. Dat kwam ook goe duit, wan t slaap was natuurlijk wat korter dan normaal en de wind was volledig west, dus lekker in de rug op zondag. Op zaterdag was de Joop Zoetemelk Classic, die ik o.a. bij Alphen a/d Rijn kruiste, kwam meteen een paar Alpe d’Huzessers tegen waaronder Johan van der Waal.

Op zondag een iets andere route terug gereden, o.a. langs Meije, een hele mooie meanderende route langs het riviertje de Meije. Prompt kwam ik daar ook weer een groep ALpe d’Huzessers tegen, maar het ging zo snel dat ik niemand zo snel kon herkennen. Ben eigenlijk wel benieuwd wie dit waren.

Totaal 15 uur getrained deze week, dus even wat meer dan normaal, het ziet er goed uit.

18e trainingsweek, week 11

De week van de waarheid, hoe ver zou ik hersteld zijn naar de bacterie aanval en het herstel daarvan. Uitslag Bacterieen 1 Klaas 2!!

De trainingen in de sportschool gingen deze week nog niet helemaal OK, ikkan gewoon nog niet zoveel kilo’s pakken als ik hiervoor deed,maar het voelde vele malen beter dan de week hiervoor en op zaterdag en zondag kwam de bekroning. Op zaterdag leek ik wel herboren,het ging allemaal erg makkelijk (of kwam het door de anderen) Ik was nog even onzeker of ik wel een ketting op de fiets zou hebben Een lekker rondje en omdat ik al een stukje had gereden voor de start van de grote ploeg, had ik er 110 km op zitten. Net niet de Amerongse Berg over, maar de andere beklimminkjes van de Utrechtse Heuvelrug zaten er wel in, heerlijk ging het.

Op zondag was het traditionele groepje van 5 – 8 mensen uitgebreid tot een man of 30.. Gelukkig werd er gesplitst, want ik denk dat er flink wat mensen met die harde wind en een gemiddeld van 32 km/h toch niet helemaal lekker thuisgekomen waren. De harde wind was een goeie scherprechter en aangezien er nooit een tweede waaier wordt opgebouwd, reed meer dan de helft op de kant…….. Maar wat correctieve acties en zo bleef de groep toch goed bij elkaar. Twee lekke banden kon de pret niet drukken, zeker niet toen we voor de wind bijna 50 km/h naar huis vlogen, tenminste bijna… De laatste 10 km halve wind en wind tegen, het gevolg was dat er allemaal kleine groepjes ontstonden en er kleine woordenwisselingen ontstonden, wantr als je al stuk zit en dan ook nog eens in de wind….

Voor mij een perfect trainingsweekend. Deze week wordt het prima weer en het is ’s ochtends al weer licht, dus deze week maar eens op de fiets naar het werk!!

17e trainingsweek, week 10

Ja, dan heb je zo’n bacterie,maar hoe raak je hemkwijt. Dat ging eigenlijk nog sneller dan ik had verwacht, maar ikmerkte toch wel dat de eerste training (kracht en spinnen) toch niet zo makkelijk lipe als ik had gehoopt. En toen ik zaterdagochtend in alle kou naar Apeldoorn vertrok, voelde het toch ook nog niet helemaal OK aan. Maar dan toch nogmet een gemiddelde van 29,5 na 57 km bij Omnisport aangekomen, waar we met Alpe d’Huzes onse deelnemers-bijeenkomst hadden. Niet helemaal tevreden, maar ach met zo’n gemiddelde ……. en toch ook niet super zwaar ingespannen…

Zondag was de dag van de waarheid, de eerste training met BergOp van Adrie van Diemen. Het gebruikelijke ritueel, eerst wegen en huidplooimeting…… Ik waswellichter dan de meeting van eind januari, maar het viel eigenlijk tegen, maar het vetpercentage was welmooi omlaag, dus….. gaat het misschien toch wel de goede kant op.

Die dag heerlijk getrained, een zware krachttraining, op de 53*11 en dan 2% omhoog over een afstand van 5 km en dat 3 keer…. Pittig, maar ik kon het goed verteren en zeker het stukje van Kootwijk weer terug naar Velp, liep erg goed. Dit belooft veel goeds

Vandaag een klein stukje gefietst (bijna hersteld)

Ik voelde me goed, ik hoorde mijn fiets roepen, maar ik wist dat ik ook nog voorzichtig aan moest doen. Want de bacterie zit nog in mijn been en die moet nog wel helemaal vernietigd worden. Te vroeg teveel inspannen is dan dus niet goed. Dan maar een herstelritje. En dat ging erg goed. Lekker een rondje van een uurtje langs Soestduinen. Deze week weer wat meer trainen, want daar ben ik wel weer aan toe!

De reus is geveld

En wel door een heel klein monstertje………. een bacterie!!

Waar een klein ontstekinkje toe kan leiden, bij het zondagritje vorige week een kleine beknelling gehad bij mijn zeem, tja dat gebeurt wel eens vaker, klein wondje, klein ontstekinkje. Ik had er maandag nog iets last van, maar speelde eigenlijk geen rol.

Dinsdagochtend werd ik wakker, ik had het koud, raar, ik heb het nooit koud, misschien toch nog een griepje, wat vorige week toch wel iets speelde…. Nog even liggen en toen werd ik even later zwetend wakker (gelukkig niet meer koud). De hele dag liep het niet zo lekker, ik kon niet goed zitten, mijn heupoen deden pijn, en ik kreeg het steeds kouder. Na de meeting bij de klant, klappertandend naar huis gereden, twee dekbedden over me heen, nog even mail gestuurd naar de teams dat ik offline zou zijn…… ’s nachts zeten, zeten, dromen, dromen,zweten, een hele lange nacht. De volgende ochtend nog steeds niet lekker, en toen ik onder de douche ging staan kwam ik tot de ontdekking dat ik een grote rode vlek net boven mijn enkel had en een rode lijn naar boven, naar mijn lies en een dikke lies…… Owh, dat leek niet zo best. Dokter gebeld, ik kon meteen langskomen.

Inderdaad een bacterie was zich meester aan het maken van de bloedbanen in mijn lichaam, maar door de lymfeklieren gelukkig alleen nog maar in mijn been gehouden. Penicilline was de remedie en rustig aan doen (potverd… ik moet trainen).

OK een beetje verkouden, dat gebeurde wel eens en je daardoor niet helemaal lekker voelen, maar dit was toch wel even van een andere orde. Een doel zetten om zaterdag te trainen? In mijn hoofd zat het op zich wel goed, maar ja,nog wel koorts en de penicilline moest nog wel aan slaan. Noud dat heb ik gemerkt, de koorts kwam weer terug en de zwelling van mijn lies en bij mijn enkel werd steeds groter en pijnlijker.

Sinds vandaag neemt de zwelling af en wordt de plek bij mijn enkele een soort beurse plek. Misschien toch morgen een klein stukje fietsen….?

15e trainingsweek, week 9 2009

De week Mallorca zit er helaas alop, dar was het toch wel wat warmer dan hier. En dan ben je ook wat bevattelijker voor een klein virusje die mij er onde rprobeerde te krijgen. Nou ja dat lukt nu niet meer, drie dagen wat ziek zwak en misselijk, maar dat mocht de pret niet drukken. Woensdagavond nog een uitgebreide krachttraining gedaan, bij de legpress doe ik nu 2 series van 30 herhalingen met 110 kilo  en met kracht uitstoten en bij de squat nog maar 50 kilo en ook hetzelfde antal herhalingen. Het groeit wel en het wordt steeds weer wat makkelijk.

Doordat ik me toch een paar dagen niet helemaal lekker voelde, pas zondag weer op de fiets gestapt.Met de vertrouwde fietsgenoten vader en zoon Sandbrink, waren we in totaal maar met z’n 4-en. Kwam waarschijnlijk door de motregen. ONdanks mijn virusje voelde ik me goed en heb toch gauw zo’n 75% kopwerk egdaan enbij de Treek ageslagen om nog een extra rondje te doen. In totaal 85 km, prima rondje.

JdR Cycling ontwikkelt uniek sponsorconcept voor Alpe d’Huzes

Afgelopen week toen ik in Mallorca aan het fietsen was, werd ik door André van JdR Cycling enorm verrast door het sponsorconcept wat ze vanuit JdR Cycling hebben opgezet om Alpe d’Huzes te sponsoren. Ze verkopen namelijk loten van € 25,- waarmee je kans hebt op een verzorgde reis twv €1200,- naar Mallorca, gesponsored door RUI, Air Berlin en JdR Cycling. Die € 25,- gaat direct in zijn geheel naar Alpe d’Huzes. En zoals jullie allemaal weten gaat die ook voor de volle 100% naar KWF Kankerbestrijding.

JdR Cycling team bedankt voor deze geweldige actie!!!

Fietsen op Mallorca is super

Na de eerste twee dagen fietsen en eerst wat kouder weer, maar op maandag al 18 graden, hadden we met zijn allen het plan om naar Cap de Formentor te gaan. Als je hier helemaal naar toe wilt fietsen is dit een tochtje van 220 m, dus hebben we er een stukje trein tussenin gestopt. Op de fiets naar Palma en daar met de trein naar Inca. Dat werkt er goed en voor de prijs van €3,40,- voor een retour met fiets, heeft de Spaanse NS het erg goed voor elkaar. Als dit nu in Nederland nu ook eens kan, voor dit soort prijzen, volgens mij ben je dan in één keer je fileprobleem kwijt.

Van Inca een mooie weg binnen door gevonden naar Port de Pollença en daar even met zijn allen koffie gedronken om goed voorbereid aan de laatste kilometers te beginnen. Elkaar even goed gewaarschuwd voor de harde wind, slechte wegdek en misschien gladde stukken, vertrokken we voor de laatste 19 kilometer en 500 hoogtemeters. Allemaal dus niet zo steil lijkt het,maar het is steeds stijgen en dalen, scherpe bochten.De beklimmingen zijn gemiddeld zo’n 6% dus erg goed te doen voor figuren zoals ik. Erg mooi daar op het uiterste puntje. Toen iedereen was aangekomen, de weg terug aangevangen, veel discussie over kopwerk en lege magen.

Op woensdag hadden we een geplande rustdag met toch een uurtje even lekker trappen om de spieren los te maken. Lekker relaxed hoor, gewoon even 20 km fietsen en ook nog een kop koffie in de zon ’s middags naar Palma, heerlijk Tappa’s gegeten en daarna door naar Bunyola om de aankomst van de ronde van Mallorca te kunnen zien. We hadden nog even plannen om met het historische treintje te gaan, maar die vertrok iets te laat, daarom met de bus. Toch gaaf hoor zo’n kleine ronde, je kan erg dicht bj de profs komen en alles goed zien. We zagen Toni Colom in zijn eigen dorp winnen.

Helaas donderdag een gedwongen rustdag omdat het regende. En met regen is het niet goed fietsen op Mallorca, met name omdat er veel mos tussen de stenen zit en met nattigheid dit erg glad wordt.

Vrijdag was de koninginnerit. De rit langs Valdemossa en Andratx, wow, erg gaaf. Bijna 2000 hoogtemeters over een afstand van 130 kilometer. Met een uitegdunde groep maar wel met Adré en Alain van JDR Cycling. Een erg gave tocht langs de westkust, vol in de zon, helaas niet zo warm, maar geweldige uitzichten.  Een waardige afsluiting van een geslaagde week

De eerste 2 dagen op Mallorca

Fietsen op Mallorca is gaaf, erg gaaf. Zeker als je dat doet met een paar clubmaatjes en nog meer als het ook nog eens 18 graden is . Helaas was dat niet de eerste fietsdag, maar wel de tweede. De eerste fietsdag trok langs Sòller, over die mooe bergpas en toen naar Valledemossa en toen weer terug naar Palma. 1500 hoogtemeters en lekker getrapt. De tweede dag was door de binnenlanden van Mallorca, maar toch nog een 800 hoogtemeters en een paar rondjes op de wielerbaan van SIneu. Toch wel leuk om zo een paar rondjes te rijden met 53 – 54 km/h, en er daarna afgereden worden

Later meer

Trainingskamp op Mallorca

Het is weer zo ver, trainingskamp op Mallorca. Even een goeie week er tegen aan, om op een hoger plan terecht te komen in de aanloop voor 4 juni. Lekker fietsen met JdR Cycling, relaxed en goed voor elkaar.

Misschien wat updates, maar dat hangt af van de beschikbaarheid van Internet

12e trainingsweek, week 5 2009

Koud en guur weer, maar wel droog en dat is wel belangrijk als je in deze tijd buiten op de fiets gaat zitten, want als het rond het vriespunt is en de weg is nat, dan krijg je het nooit meer warm. Alhoewel dat zaterdag ook nog wel tegenviel. Een harde oostenwind, kracht 4 à 5 en een temperatuur bij de start van -1 en bij aankomst van +2………. Eigenlijk was de tocht met deze wind en temeratuur te lang, maar het zat eenmaal in mijn hoofd en rond deze tijd een goeie lang rit maken is gewoon erg goed voor de trainingopbouw. Dus daarom toch maar vetrokken om 9:00. De toch ging van Amersfoort naar Heerenveen, het kan in 120 km, maar het werden er 133, want wat ik niet wist is dat de fietspaden die langs het Veluwemeer lopen, ten zuiden van Elburg, in de winterperiode zijn afgesloten, dus weer een stuk terug en een stuk verder landinwaarts Juist omdat het dan niet meer volgens planning loopt, krijg je het op zo’n moment koud, en een tempo van 22 km/h slaat even de twijfel toe.  Maar wat een gezeur, gewoon doortrappen en goed mijn eigen temperatuur in de gaten houden en doorfietsen. Elburg gehaald en daarna weer langs het Veluwemeer, naar Kampen, koud, erg koud, bij het drinken, voelde ik mijn lippen aan de rechterkant niet meer…. Bij Kampen de brig over (halverwege) Naar Zwartsluis, de pont over en door de Weerribben langs Giethoorn naar STeenwijk en zo door naar Heerenveen. Dit was het gelukkige van deze route keizen, dat het laatste stuk vanaf Giethoorn met de wind een klein beetje achter en vanaf Steenwijk nog meer achter kon doorfietsen. De 22km/h werd een kruissnelheid van 40 km/h….   Koud, maar niet verkleumd om 14:15 aangekomen in Heerenveen.

Dit was nog eens een goed trainingsweekje, hersteld van de pijnlijke hamstring, goede krachttraining kunnen doen deze week en dan nog even dit tochtje. Ook de inspanningstest was prima. Met het gebruikte protocol van 15 Watt per minuut omhoog, trapte ik uiteindelijk 360 Watt bij mijn omslagpunt en 425 maximaal, niet slecht, alleen als ik nu ook nog weer wat lichter wordt, dan wordt het vermogen per kilo ook nog veel hoger. Lekker doortrainen, deze week nog in Nederland en volgende week naar Mallorca!!

14 februari Spinning marathon voor Alpe d’Huzes in Amersfoort

Op zaterdag 14 februari wordt in Amersfoort, in sporthal Nieuwland een enorme grote spinning marathom georganiseerd voor Alpe d’Huzes. Met een totaal van 250 spinningfietsen wordt het een geweldig festijn.Fiets mee, laat je sponsoren of sponsor zelf als je niet mee kan fietsen.

Hierbij nog wat info:

De minimale investering om mee te kunnen doen bedraagt 15 euro voor het eerste uur per
fiets daarna is het €10,- per uur. Het laatste uur wordt extra leuk want dan fietsen
we virtueel de Alpe d’ Huez op.

Uiteraard is er geen maximum bedrag om mee te kunnen doen. We willen
je daarom vragen om familie, vrienden en bekenden te benaderen met het
verzoek om jou te sponsoren. We willen namelijk op 14 februari as. een
recordbedrag binnenhalen voor KWF Kankerbestrijding.

Weet je nog mensen die een uurtje kunnen komen spinnen?

Stuur hen dan een mail en vraag hen zich op te geven via:
spinningmarathon-amersfoort@alpe-dhuzes.nl.

De Spinning Marathon wordt gehouden op 14 februari, tussen 13u en 18u. In sporthal Nieuwland aan de Zeldertsedreef in Amersfoort.

Want Opgeven is Geen Optie!

11e trainingsweek, week 4, 2009

Het ijs is uit de sloten, en na veel, heel veel regen, werden de starten ook nog eens droog. Bijna onwerkelijk. De laatste keren op de fiets, kwam ik als een moddermonster weer thuis,maar nu was het slechts een klein streepje op de rug

Door de week 1 keer kunnen spinnen met krachttraining. Als eerste deze keer ook weer squats erbij, een extra 40 kg op de nek en even door de knieën (2*30keer) dat ging op zich prima, alleen kwam ik er later die avond achter dat ik mijn linkerhamstring waarschijnlijk toch overbelast heb Gelukkig weet ik nu dat het goed afgelopen is,maar ik vreesde even een traningsachterstand.  Zaterdag een mooie ronde, langs de Vecht van ongeveer 80 km gemaakt en zondag een kortere tocht van bijna 2 uur over 60 km. Lekker gereden, voelt goed.

Deze week heb ik ook mijn nieuwe speeltje erbij, de Powertap. Omdat deze met het ANT+ protocol werkt en de Garmin 705 ook, heb ik alleen nog maar de Garmin nodig voor al mijn gegevens: Vermogen, Snelheid, Trapfrequentie, etc etc. Geweldig, geen draden meer op de fiets. En dat is wel handigmet mijn nieuwe fiets in aankomst. Nieuwe fiets? Ja, mijn Dogma vertonnde een scheurtje in de zitbuis, maar gelukkig heeft Pinarello mij een goed voorstel gedaan, dus vanaf volgende week, rijdt ik op op deze Prince:

En natuurlijk nog de routes van afgelopen week:

Rondje richting Vecht, Breukelen etc.

En het kleinererondje van bijna 60km

De deelnemers-site doet het, inclusief online doneren

Jaaaaaa, hij doet het, de deelnemers-site: http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl hij was al een paar weken live, maar sinds vandaag kan iedereen ook online doneren met Ideal. Kortom iedereen kan dus doneren, want iedereen doet aan E-banking en dus kan Ideal bij iedereen.

Direct naar mijn pagina gaan? http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/acties/KlaasVeenbaas/Individuele-renners

10e trainingsweek, week 3 2009

Na een koude week met schaatsen, schaatsen, schaatsen, was het nu weer tijd om op de fiets te gaan zitten.Ondanks dat de weerberichten niet super waren, is de buienradar de uitvinding van de eeuw, voor de fietser die niet nat wil worden. Trouwens, nat regenen met een temperatuur rond de 5 graden is ook niet helemaal geweldig.

Door de week was het druk ’s avonds, twee bijeenkomsten van Alpe d’Huzes en ook nog één voor de spinningmarathon op 14 februari. De voorbereidingen zijn erg druk bezig en we zijn goed op weg om de geplande 250  fietsen ook daadwerkelijk te hebben. Nu nog deelnemers natuurlijk, iedereen die mee wil doen kan een mail sturen naar spinningmarathon-amersfoort@alpe-dhuzes.nl . Dus alleen één keer een krachttrainingscircuitje gedaan en een uur gespind.

Zaterdag gingen we op bezoek bij mij zus en familie in Zevenhuizen, ongeveer 80 km, dus een perfecte trainingsrit. Helaas wel tegen de wind in en met toch een paar buien, dan is het in deze periode toch wel redelijk afzien. Op zondag weer terug gereden, maar nu de wind mee, dat ging een stuk makkelijker. Helaas liet mijn buitenband me in de steek, klapband en hierdoor kon ik helaas niet meer verder….. Toch lekker getrained, precies volgens plan

Van Amersfoort naar Zevenhuizen

Van Zevenhuizen naar Utrecht

9e trainingsweek, week 2 2009

Dit is een week die niet zomaar voorkomt. Zo koud is het al jaren niet meer geweest en koning winter heeft ons landje aardig in de greep. En dat was dus tijd om echt te gaan schaatsen. Door de week kwam het er niet van, werk moet doorgaan en ik wil toch liever mijn vrije dagen voor in de zomer bewaren, om te gaan trainen en fietsen, dus het weekend afgewacht om te gaan schaatsen.

Eerst door de week twee keer naar de sportschool geweest. Ik was deze keer op tijd,omdat er geen files stonden deze week. Gek, want er staan toch altijd files? Maar dat komt omdat het massaal vorstverlet is en de aannemers niet op de weg zitten en dus de busjes thuis staan, er meteen geen files meer zijn . ZOu wat vaker moeten gebeuren De twee trainingen in de sportschool waren krachttrainingen gevolgd door spinning. Perfecte trainingen.

Zaterdag was het zover, de Veluwemeertocht. Een uitgezette route van 33 km, als je tenminste één keer op en neer gaat tussen Harderwijk en Elburg. Als je dat 3 keer doet, kom je op 100 km uit. Op zondag nog even een klein tochtje gereden op de Oostvaarderplassen. Voor het gevoel heel wat kouder, want de wind was aardig toegenomen. Een tweetal rondjes over de plas, maakte toch nog zo, 25 km, lekker uitgereden, maar steenkapot van deze inspanningen van het weekend.

8e trainingsweek, week 1 2009

Het nieuwe jaar begint erg koud, op de fiets geen pretje, maar ja……. Daarom ook zondag maar geschaatst, maar het begon helaas wel te regenen, wat misschien ook wel weer mijn redding was, want voor het eerst op de gladde ijzers valt niet mee, met een aantal jongens die wekelijks op de baan staan.. Het ijs was erg mooi, maar toch ook wel wat zachter aan het worden, maar welk schitterend zo op het Veluwemeer, vlak langs de kust een paar keer heen en weer. Er gaat niets boven natuurijs!!

60 km, gemiddeld 28 km/h

32 km gemiddeld 18 km/h op de schaats dus en niet dor het water gefietst

7e trainingsweek week 52 2008

Koud, erg koud was het deze week. Maar geen reden om niet op de fiets te stappen, maar weleen reden om je zelf erg warm aan te kleden, dubbele broek, thermo shirt, dubbele overschoenen, handschoenen en gezicht , tenen en knieen ingesmeerd met vaseline. Allemaal om op 4 juni gewoon die 8 keer op te kunnen rijden. Door de week een keer krachttraining gedaan en achteraf spinnen. De gewichten worden al wat zwaarder, dus ik merk de vorderingen al. Op eerste kerstdag traditioneel naar Arnhem. Zaterdag in mijn eentje een interval rondje op de Laan 1914 en Kolonel van Roijenweg, prima om een hoge hartslag te krijgen en daarna op het vlakke weer even tot rust komen. Op zondag, met -2 in de groep mee, als we we weer wat harder reden, werd het voor het gevoel wel erg koud…

58km gemiddeld 28km/h

48 km, gemiddeld 32km/h

62 km, gemiddeld 29 km/h

De deelnemers site is Live!!!

Sinds vandaag is de deelnemers site live. Het ziet er echt allemaal erg geweldig uit. Elke deelnemers kan zijn eigen “site” bouwen, foto’s toevoegen een blog maken en een gastenboek bijhouden. Echt super. WWAV heeft het mogelijk gemaakt samen met Alpe d’Huzes. Het ziet er zo zo uit: Kijk ook even op mijn “site”.

6e trainingsweek week 51

Ja, eindelijk weer fit genoeg, nog niet door de week, maar eindelijk op zaterdag was ik weer fit genoeg om de fiets te stappen. Snel nog even mijn “winter”fiets in elkaar gezet. Nieuwe ketting, pignon en een kortere voorbouw, om de maatvoering precies op mijn Pinarello aan te passen. Overigens is mijn Pinarello, inmddels een garantiegevalletje geworden. Er zit een klein scheurtje in de las tussen de zitbuis en de horizontale buis. En dat scheurtje wordt steeds groter… En dan blijkt natuurlijk dat ik een special heb gehad, maat 62, en dat het nieuw krijgen van het frame best ingewikkeld wordt….. afwachten0.

Het rondje van zaterdag was niet erg lang, 75 km, gemiddeld 28 km/h maar was voor mij nu wel hard genoeg..

4e -5e trainingsweek week 49-50

Ja, en dan ben je ziek. Grieperig, hoesten etc etc. Dus gewoon echt niet fit genoeg om te kunnen trainen. En dit duurde gewoon echt lang. Meestal is het maar één weekje, maar nu waren get toch bijna drie weken en dat is niet normaal

3e trainingsweek (week 48 2008)

Door de week op de fiets zitten lukt natuurlijk niet. Daar zijn in deze periode de weekenden voor. Door de week naar de sportschool, krachttrainingen doen en afronden met spinnen. Maar als het weer het toe laat dan spring iknatuurlijk op de fiets. Zo ook weer afgelopen zaterdag. Een lekker rondje van een dikke 80km, niet zoveel als in de zomerperiode, maar toch een kleine 3 uur lekker peddellen.

zaterdag 29/11, 82km, 27,3 gemiddeld

2e trainingsweek (week 47)

Een week met slecht, enorm slecht weer. Dus niet de vertrouwde plaatjes, want op een route in de sportschool zit je niet te wachten denk ik.  Sportschool dus, krachttraining en spinnen en als je dit een beetje goed doet, heeft het zelfs het effect van een duurtraining. Door de krachttraining put je de snelle spieren uit, waardoor je bij het spinnen alleen nog maar de langzame (duur) spieren gebruikt. Dus eigenlijk een soort duurtraining.

1e trainingsweek (week 46 2008)

De eerste trainingsweek is altijd even aftasten. In tegenstelling tot vorig jaar heb ik nog weliets doorgefietst, maar het was allemaal niet zoveel. Weer op de fiets met de gedachte om weer op te bouwen voor 4 juni 2009, maakt het toch allemaal anders. Het is nu tyisch het deel van het seizoen om niet te hard te fietsen, maar de omstandigehden moeten het wel toelaten, als anderen besluiten om hard door te rijden, ja, dan moet je wel mee.

In het kort de trainingen van de eerste trainingsweek:

Zaterdag 8/11 Rondje 55 km, D1 26,8 km/h

Zondag 9/11 Rondje 57km D3 29,8 km/h

Dinsdag 11/11 Krachttraining Sportschool

Zaterdag 15/11 Rondje 88 km D1 27 km/h

Zondag 16/11 Rondje 62 km D2 30km/h

Eerste deelnemersbijeenkomst Alpe d’Huzes

Het wordt bijna een traditie, de deelnemersbijeenkomsten van Alpe d’Huzes. Maar toen we een paar jaar geleden nog met 25 man waren en met zijn alleen nog net in de keuken van Coen pasten, waren we nu met meer dan 400 aanstaande deelnemers. Velen van hen zelfs nog niet eerder de Alpe d’Huez opgereden, maar mensen die dus voor het doel gaat waarvoor we fietsen: Anderen inspireren en faciliteren, Goed, Gelukkig en Gezond te leven met kanker.

De verhalen die je van iedereen hoort,grijpen je elke keer weer enorm aan,maar geven me ook weer enorm veel energie om nog extra in te gaan zetten voor dit goeie doel.

4 juni Alpe d’Huez 8 keer: sponsordoel € 50.000,- (ik ben al op de helft)

In Memoriam

In memoriam: Marja de Visser-van der Molen

Afgelopen zaterdag 18 oktober bereikte ons het intens droeve bericht dat Marja de Visser-van der Molen de strijd tegen de kanker helaas heeft verloren. Marja was als zus van kanjer Edwin van der Molen nauw betrokken bij Alpe d’HuZes. Na Edwin’s deelname in 2007, waarbij ze zelf aanwezig was, had ze het plan opgevat om zelf ook mee te fietsen in 2008. Haar ziekte haalde een streep door dit plan. Marja kon door chemokuren niet op de Alpe aanwezig zijn. Toch sprak zij aan de vooravond van Alpe d’HuZes met een videoboodschap alle deelnemers op indrukwekkende wijze toe. Zij vertelde in haar verhaal hoezeer zij met haar broer en alle andere deelnemers meeleefde, hoe zij kracht putte uit Alpe d’HuZes en hoe belangrijk het revalidatieprogramma voor haar was. Marja was nog vol goede moed en wilde doorvechten en doorleven, ook voor haar man en hun kinderen. Als we Marja moeten typeren blijft er dan ook maar één woord over, een woord dat ze zelf in dat filmpje op 4 juni ter sprake bracht: Levenslef.

Diep respect voor de strijd die ze voortdurend met opgeheven hoofd heeft gestreden.

We zullen Marja missen en we wensen haar naasten heel veel sterkte toe met het verwerken van dit grote verlies.

 

3.611.540,62 WOW!!!

Overhandiging van de cheque: 3.611.540,62 euro voor KWF Kankerbestrijding!

Vanmiddag heeft de Stichting Alpe d’HuZes in de aula van de Vrije Universiteit Amsterdam de cheque met het geldbedrag van 3.611.540,62 euro overhandigd aan KWF Kankerbestrijding. Dit is de grootste particuliere inzamelingsactie ooit voor KWF Kankerbestrijding.

Het geldbedrag werd tijdens een inspirerende bijeenkomst overhandigd door Sylvia Butzke, divisiedirecteur van De Nederlandsche Bank (DNB). Zij verving Nout Wellink, directeur van DNB en lid van het comité van aanbeveling van Alpe d’HuZes.

Sprekers tijdens de officiële geldoverhandiging waren Ton Hanselaar, algemeen directeur KWF Kankerbestrijding en wetenschapper Marie-José Kersten, kankerspecialiste in het AMC en behandelend arts van ambassadeur Peter Kapitein. Erica Terpstra, voorzitter van NOC*NSF en van het comité van aanbeveling, sprak de vele aanwezigen middels een videoboodschap toe.

 

Dirk Scheringa (DSB) nam het eerste exemplaar van het boek over Alpe d’HuZes 2008 in ontvangst. DSB heeft in september een succesvolle werknemers actie ghouden, waarbij uiteindelijk het ingezamelde bedrag van de werknemrs werd verdubbeld door de directie van DSB Bank. DSB Bank wil graag helpen andere bedrijven te stimuleren om ook zulke acties op te zetten.

 

Kom naar de chequeoverhandiging op 6 oktober!

Op maandag 6 oktober a.s. is het zover: dan overhandigen we als Alpe d’HuZes de opbrengst van onze inspanningen aan KWF Kankerbestrijding. Dit jaar hebben we weer een recordopbrengst bijeengefietst. Dit ongelooflijke totaalbedrag willen we met elkaar overhandigen in de Vrije Universiteit te Amsterdam (VU).  Iedereen is welkom! We hebben weer een prachtig programma in elkaar gezet, dat onder bezielende leiding van onze dagvoorzitter aan elkaar zal worden geknoopt. En omdat we dit jaar met 3 maal zo veel deelnemers hebben gefietst, doen we dat in een nieuwe locatie. Dit jaar zal de chequeoverhandiging plaatsvinden in de Vrije Universiteit Amsterdam. De daadwerkelijke overhandiging wordt gedaan door Nout Wellink, President van De Nederlandse Bank en zeer betrokken lid van ons comité van aanbeveling. In de VU hebben we de beschikking over de grote zaal waarin we maar liefst 900 mensen kunnen ontvangen! Dus vooral kom met je sponsor, vriend(in) en familieleden naar de geldoverhandiging. Programma Het programma ziet er in grote lijnen als volgt uit: 15:30 uur: Ontvangst met koffie/thee & koek 16.00 uur: Start programma: Welkomstwoord door Coen van Veenendaal Presentatie Peter Kapitein Presentatie Marie-José Kersten, arts in het AMC Videoboodschap Erica Terpstra Surprise optreden van. 17.00 uur: Chequeoverhandiging Presentatie en chequeoverhandiging door Nout Wellink Dankwoord door Ton Hanselaar, directeur KWF Kankerbestrijding 17:30 uur: Afsluiting 17:30 uur: Borrel 19:00 uur:Einde Aanmelden niet nodig Aangezien de grote zaal in de VU een enorme capaciteit heeft (900 man) is iedereen welkom! Aanmelden hoeft dus niet. Kom per openbaar vervoer De parkeermogelijkheden bij de VU zijn beperkt. Station Amsterdam Zuid ligt vlakbij. Wij adviseren daarom iedereen om per openbaar vervoer naar de VU te komen. We hopen jullie allemaal te zien op 8 oktober!

De kogel is door de kerk

Ik heb mijn beslissing genomen. Op 4 juni 2009 ga ik 8 keer de Alpe d’Huez opfietsen. Voorlopig dan ook even voor de laatste keer. Het kost zo ongelooflijk veel voorbereidingstijd, zoveel uren trainen, (weblog bijwerken) reizen etc. Maar het is dan ook ergens voor.

In 2009 ga ik me nogmaals inzetten voor KWF Kankerbestrijding. Doe jij met mij mee?

Alpe d’Huzes 2009 op 4 juni, inschrijving is weer geopend

Vandaag de mail gekregen van de organisatie: Alpe d’Huzes 2009 op 4 juni. Het is nog maar zo kort geleden, ga ik me weer aanmelden? En als ik het doe, is het voorlopig even voor de laatste keer. Zoveel trainen, zoveel achter sponsoren aan gaan, het kostgewoon veel tijd, maar het is wel ergens voor en als de beslissing gaat vallen dan is het vooral daarom.

Mocht je zelfmee willen doen? klik hier

 

Binnenkort meer.

Wat een dag (7e beklimming Alpe d’Huez 17:27)

Toen begin dit jaar bekend werd dat Kees een gezwel had in zijn nier, heb ik Kees beloofd om op 5 juni een zevende keer omhoog te fietsen. Kees stond vorig jaar met een aantal andere collega’s op de Alpe d’Huez om mij aan te moedigen, toen was Kees nog volledig gezond en nu kreeg hij dit bericht…. Inmiddels gaat het steeds beter met Kees. Zijn zieke nier is er uit gehaald en het blijkt dat er helemaal geen uitzaaiingen zijn. Kees herstelt nog van deze operatie, maar het gaat helemaal de goed kant op.

Op het moment dat de weg omhoog begint te lopen, heb ik mijn telefoon gepakt en heb ik, al fietsend, Kees gebeld. “Ben je nu al klaar?” vroeg Kees meteen. Nee zei ik, ik begin aan jouw beklimming, het bleef even stil aan de andere kant. Zo’n stilte (afgezien van mijn gehijg, want het eerste stuk is echt steil +/- 12%) zegt enorm veel. De hele dag trok in een flits bij mij langs, wat was ik blij dat ik ’s ochtends ben doorgegaan, deze keer voor Kees was zo goed en zo belangrijk!!!!

Zoveel mensen hebben op deze dag voor iemand gefietst, soms voor mensen die er niet meer zijn, maar ook voor velen die aan het strijden zijn tegen kanker. Alpe d’Huzes is opgericht om de onmacht, die door kanker ontstaat, om te zetten in kracht: kracht putten uit emotie. En dat is precies wat er vandaag gebeurde. Hier moeten we absoluut mee door gaan en zoveel mogelijk mensen et ons mee laten doen, want een dwaas blaast tegen de wind, maar met zin allen veranderen we de windrichting!

 

Eigenlijk is met dit voorgaande in je hoofd, he fietsen niet meer zo belangrijk, ja natuurlijk, boven komen was nog wel het doel, maar toch was het niet belangrijk. Snel ging het niet meer, ik haalde de groep va Peter ook niet meer in, om 19:04 was ik voor de zevende keer boven. Missie geslaagd! Niet alleen voor mijzelf, maar voor het hele team, Stefan 6 keer, Burn 6 keer, Martijn 3 keer, Bert 2 keer, Jos 2 keer en Armand 2 keer (hardlopend) Totaal 28 keer de Alpe d’Huez bedwongen!!  En hiermee hebben we het maximale uit alle sponsortoezeggingen gehaald.

Met ons team bijna € 60.000 bij elkaar gehaald, wij hebben gefietst, maar jullie bijdragen hebben dit alemaal mogelijk gemaakt, want met alle deelnemers samen, zijn we al over de 3 miljoen gekomen, ik vind dit heel bijzonder.

 

Blijf deze blog volgen, want wie weet, tot volgend jaar……. Doe jij ook mee? Misschien deze keer zelf op de fiets?

 

 

Wat een dag (6e beklimming Alpe d’Huez 15:23)

Hmm half vier starten met de 6e beklimming,eigenlijk niet slecht, maar wel nog een kleine 40 minuetn achter op schema. Ik heb bijna 10 minuten goedgemaakt tov mijn schema, maar er moet nog meer, want ik wil rond 5 uur beneden zijn om samen met Peter te kunnen starten. Maar ik vrees dat het niet gaat lukken.

 

Deze beklimming stond in het teken van samen fietsen met Bart Veilbrief. Bart startte net iets eerder dan ik met zijn beklimming en de eerste 5 bochten zat ik nog steeds op bijna dezelfde afstand van hem, even aanzetten in de bocht, snel even de binnenbocht pakken en ja hoor Bart en ik fietsen samen op. Eigenlijk fietst dat wel zo leuk en Bart en ik waren erg aan elkaar gewaagd. Alhoewel ik nu echt niet meer weet waar we het over hebben gehad, het zit in mijn gedachten als een prettige beklimming.

De wolken zakten steeds lager, de weg werd ook weer nat, voorzichtig dus met de afdaling, maar wel lekker in de beklimming. Om 16:51 was ik boven, oei, dat ging nooit lukken natuurlijk om in 10 minuten beneden te zijn. Niets overhaasten, want de weg was nat, en omhoog fietsen doe je voor een ander, maar veilig naar benden doe je voor je zelf.

Toen ik in bocht 13 was, kam ik Armand al tegen. Armand zat ook in ons team en was om 17:00 al hardlopend gestart, wat een snelheid had hij (hij bleek deze ronde ook in 1:12 gelopen te hebben). Het betekende dat Peter Kapitein ook niet ver zou zijn. Klopt. In bocht 16 kwam ik Peter tegen, maar niet alleen. Hij had een complete Armada bij zich van 20 – 30 andere fietsers. Wat een geldig gezicht, Peter die zo met zijn chemo’s bezig is geweest en die nu met al zjn fiets maatjes naar boven fietst, …. de laatste bochten ging ik met tranen in mijn ogen naar beneden.

Even was het nog bij mij opgekomen om om te draaien en met de groep mee te fietsen,maar dat kon echt niet. Een paar maanden toen er kanker werd ontdekt bij Kees, heb ik hem beloofd om de zevende keer voor hem naar boven te fietsen, dat zou ik ook gaan doen.

Wat een dag (beklimming 5 van Alpe d’Huez 13:22)

Deze ronde had wat langer geduurd door de massag die ik had gehad. Hierdoor liep ik een dikke 40 minuten achter op mijn schema. Nu is dat niet zo belagrijk, 7 keer halen was voor mij veel belangrijker, maar ik wist dat Peter Kapitein om 17:00 zou starten vor één beklimming van Alpe d’Huez, en daar wilde ik graag bij zijn. Dat zou dus erg moeilijk worden, ik zou dus in twee beklimmingen 40 minuten moeten inhalen……

Ik kon al merken dat er toch steeds minder mensen op de Alpe waren, veel estafette rijders waren blijkbaar al klaar. Wel een beetje jammer, want al die mensen tegen komen, geeft wel veel energie. Maar de supporters waren er wel nog allemaal. De energie was wel langzamerhand uit mijn benen aan het stromen. Zo sterk als ik in de voorbereidingen was geweest, toch op tijd nog op het zelfde gewicht als vorig jaar (96kg) zo moeizaam ging het nu. Begin mei had ik toch enorm last mijn rug gehad, fietsen was toen eigenlijk niet zo leuk. Ook wel wat vermoeid geweest. Misschien teveel getrained….. Dat spookt dan allemaal door je hoofd…. dat helpt niet, maar doorfietsen zou ik, hoe dan ook. Ik hd Kees beloofd om de 7e keer voor hem te fietsen, dan moet je de eerste 6 keer ook gaan. EN wat loop ik nou te miepen, ik kan steeds nog even uitrusten, tijd zat,.

Inmiddels kwam Alpe d’Huez weer in de wolken, tijdens de beklimming is dat wel lekker, maar je wordt wel erg nat en dat is voor de afdaling niet echt fantastisch. Om 14:49 was ik voor de 5e keer boven. Snel de helm zoeken en de dikke jas en weer afdalen……. Ik kon mijn helm niet vinden shit, hoe kon dit nou? De motards vervoerden alles zo goed, .. deze keer was er iets niet goed gegaan. Gelukkig had ik een reserve helm en kleren boven liggen. Want ik wilde weer snel naar beneden, want 5 ur wilde ik voor de 7e keer benden starten….. Benieuwd of ik dat zou gaan halen.

Wat een dag (Beklimming 4 van Alpe d’Huez 10:58)

Vlak voor de start van de 4e beklimming kwam ik Eric de Vroome en André Collavino tegen. Eric ook deelnemer kom ik altijd graag tegen, altijd een een brede lach, dat geeft erg veel energie. André is van JDR cycling, waar ik dit voorjaar heb gefietst, op Mallorca. Hij was speciaal voor ALpe d’Huzes overgekomen om ons aan te moedigen, geweldig toch!!

De eerste paar bochten samen met Eric gefietst, maar mijn tempo lag net iets hoger, dus ben ik allen verder gegaan. Inmmiddels was de weg helemaal droog, maar de temperatuur lekker mild, dus eigenlijk wel ideaal om te fietsen. Bovenop misschien iets aan de koude kant.

Ik fietste naar bove met de hoopvolle gedachte dat als ik boven was, ik een massage zou krijgen om mijn rug los te maken. Dat kon ik wel gebruiken, gelukkig was door de zalf op mijn rug en de pijnstiller de pijn redelijk gaan liggen, dus de beklimming ging eigenlijk wel redelijk. Het publiek aan de kant van de weg was ons nog steeds enthousiast aan het aanmoedigen. Dit helpt echt goed. Geweldig zeg. Ook in bocht 7 stonden mijn eigen supporters, Marijke, Tjitske, Tineke, Nel en Wim, maar ze waren et zo goed supporter van al die andere (st)rijders, als die andere supporters mij aanmoedigden. Wat een geweldige dag toch. Om 12:21 was ik boven, een beklimmingstijd van 1:22 eigenlijk nog niet eens zo verkeerd, wat lamgzamer dan verwacht. Maar de vierde keer zat er wel mooi op

Jeroen Bijman pikte mij meteen op,om me mee te nemen naar de medische tent, hij heeft enorm z’n best gedaan om mijn rug los te maken en dat is geweldig gelukt. Jeroen, enorm bedankt!!

Ik inmiddels droge kleren aangetrokken, dus deze afdaling was lekker comfortabel, droog en warm. In de afdaling kwam ik alemaal bekenden tegen die met hun 4e, 5e of misschien al 6e beklimming bezig waren, hard schreeuwen om ze aan te moedigen. Mijn rug voelde beter aan, maar mijn stembanden kregen het al moeilijk

Om kwart over één was ik weer beneden. De 5e keer kon beginnen.

Een heel bijzondere video van 5 juni

Langzamerhand komen de eerste beelden van ALpe d’Huzes 2008 naar buiten, net zoals een aantal TV beelden. TV Gelderland heeft een geweldige reportage gemaakt van Bas Mulder en Peter Kapitein en natuurlijk van vele andere (st)rijders op 5 juni 2008 op de ALpe d’Huez. Kijk aan de linker kant van deze blog, bij de video’s, de bovenste moet je hebben. (als hij er niet bij staat, dan via deze link)

Wat een dag (beklimming 3 van Alpe d’Huez 8:49)

De derde klim begon ik rond 10 voor negen. Ondanks de wat slechtere prestaties van vandaag ten opzichte van vorig jaar, was ik maar 5 minuten achter op het resultaat van vorig jaar, zo gek ging het dus eigenlijk nog niet. Maar dat had ik op dat moment niet door. Ik voelde me niet geweldig en de kraak was weer terug in mijn wiel en hoe belachelijk het ook klinkt, het gaat toch tussen je oren zitten.

De eerste bochten omhoog naar bocht 16 waren wederom zwaar en mijn rug speelde weer op, maar aankomen in bocht 16 was een werkelijk feest. De fysiotherapeuten, waaronder Tamara, hadden nog niet veel te doen, de muziek stond op 10 dus het was party. En dat motiveert wel, het geluid overstemde de kraak en ik had geen tijd meer om aan mijn rug te denken. Wat was dat geweldig die bocht 16 en als je dan ook nog komt aanfietsen met een fluitje in je mond om de toeschouwers aan te moedigen, dan kan het niet meer stuk.

De derde keer omhoog was ook de ronde dat alle 6 de fietsers en de loper van het team IUS SANCTUS in de baan waren. Stefan en Bjurn reden vlak achter mij, Jos haalde al ik al snel in en Bert daarna, Martijn bleef ons allemaal nog lekker voor en over Armand hoef ik niets te vertellen, die liep gewoon sneller de Alpe op dan wij de berg opfietsten…

Boven aangekomen nam Jeroen me meteen mee naar de medische tent om mijn rug even in te smeren met warmmakende zalf. Het verdreef de pijn ook iets en het gaf een enorm brandend gevoel, prima voor nu even.

Het bleek ook dat Stefan zijn achterwiel stuk was, de eerste analyse was een slag in het wiel, maar het bleek dat bij alle spaken een scheurtje in de velg zat en dat er zelfs één al doorheen was getrokken. We hebben toen maar voorzichtig afgedaald en mijn reservewiel, die in bocht 7 stond, omgewisseld. Snel pignon verwisseld en we konden weer. De weg werd lekker droog, dus afdalen ging weer wat makkelijker

 

Later meer over de 4e beklimming

Foto’s van Alpe d’Huzes 2008

Een eerste indruk van 5 juni 2008 op ALpe d’Huez (en de dagen erom heen) zijn te vinden via deze link. In de loop van de week en dagen komen er meer en meer foto’s bij, houdt het dus in de gaten.

Wat een dag (beklimming 2 van Alpe d’Huez 6:59)

Kwart voor zeven stond ik weer beneden, de kou getrotseerd, want gelukkig had ik handschoenen en een windstopper en nog een winterjas aan. Er waren anderen die een stuk minder goed gekleed gingen, die hadden het echt koud!!

Om 7:00 begon ik met mijn tweede beklimming, een stukje achter op schema, maar binnen de marges, want het vlakke schema is 2 uur per beklimming. Het eerste steile stuk is altijd weer een enorme beproeving voor mij, met mijn “slechts” 96 kilo en een fiets van bijna 8 kilo worden mijn spieren toch behoorlijk aan het werk gezet. Deze beklimming ging veel beter, de pijn was uit mijn rug, een klein beetje, maar niet erg meer en zwelfs de kraak was uit mijn achterwiel, toevallig? Meteen gaat het dan veel makkelijker en de glimlach kwam ook weer op mijn gezicht, zou het dan toch nog een geweldige dag worden?

Ik kreeg meteen weer praatjes en het werd gewoon erg gezellig omhoog, een stuk met Paul Bierman (Biertje) omhoog gefietst, Jan van Dorp was in de buurt, super. In bocht 7 stond Marijke, Tineke en Tjitske waren ook aangesloten (Nel kwam later met de motor, tenminste als bijrijder), mijn gezicht stond op lachen en dat stemde ook hen positief.

Het liep in verhouding tot de eerste beklimming wel lekker, toch had ik ongeveer dezelfde tijd voor de beklimming, ook weer 1:18. Niet slecht. Snel weer even omkleden een eiwit shake, wat eten en weer in de afdaling. De weg was nog nat, dus veel remmen en voorzichtig door de bochten. In de afdaling toch maar even een pijnstiller genomen tegen de rugpijn, want ondanks dat die minder was geworden, nog wel behoorlijk aanwezig. Om kwart voor negen was ik weer beneden, jasje uit, helm af en weer naar boven voor de derde keer, hoe zou het nu gaan… (later meer)

Wat een dag (beklimming 1 van ALpe d’Huez 5:07)

Dit is het eerste verslag van een dag om nooit meer te vergeten, later schrijf ik meer, maar ik wil jullie de eerste belevenissen niet onthouden.

     (interactief te volgen)

Om 8 minuten over 5 gingen we met enkele honderden wielrenners van start, kippenvel, wat geweldig is dat, in de duisternis, veel lampjes, iedereen zenuwachtig, wow wat geweldig, het staat hier wel op papier, maar dit meemaken…..

De eerste paar meters gingen eigenlijk wel goed, de irritante kraak in mijn wiel was niet te horen en mijn benen en rug voelden goed, echter….. na bocht 21 (dat is de eerste bocht vanaf beneden), ging mijn rug op spelen. Van deze specifieke pijn had ik de hele week geen last gehad, ik verkrampte helemaal en daardoor verdween ook de kracht uit mijn benen. Dit ging echt pijn doen, de pijn was enorm, en bleef maar doorgaan en werd eigenlijk erger. Het speelde al mijn hoofd dat dit een hele zware dag ging worden. Toen ik in bocht 7 langskwam, waar Marijke stond, zat er geen lach op mijn gezicht en heel even (echt maar een fractie) kwam de gedachte op om af te stappen, maar dat kon natuurlijk echt niet. Deze actie doen we voor KWF Kankerbestrijding voor mensen die ziek zijn en hulp nodig hebben, ons sponsorgeld is zo belangrijk en dat is afhankelijk van het aantal keren dat ik omhoog fiets, dus afstappen is geen optie!! En de pijn die ik had, was natuurlijk nog geen fractie waar zij mee te maken hebben. Dus doorgaan!!

De eerste beklimming ging in 1:18, een kleine 10 minuten langzamer dan vorig jaar, onder de omstandigheden eigenlijk niet slecht, maar het motiveerde mij niet. De afdaling hierma was erg koud, het was maar 3 graden onderweg van boven, brrrrrr.

 

Later meer

Mission completed!!

Het team IUS SANCTUS heeft 26 fietsend en 2 keer hardlopend de Alpe d’Huez bedwongen!!!

Wat geweldig, en wat een sponsoren en wat een boel geld komt er nog elke dag binnen. Het is onze inspanningen meer dan waard geweest.

 

Later meer

Het is begonnen

We zijn om 5 uur gestart.

 

Live volgen? Kijk op www.opgevenisgeenoptie.nl en luister ook naar radio 2, in ieder geval om 17:00 op Knooppunt Kranenbarg.

3.000.000,-

Jaaaaaaa, onze actie heeft inmiddel meer dan 3 miljoen euro opgeleverd en de tellers staan nog niet stil, er komt elke dag nog geld binnen!!!!

Mijn schema op donderdag 5 juni

Alle trainingen zijn uitgevoerd volgens een plan, dus de daadwerkelijk uitvoering morgen moet natuurlijk ook met een plan opgezet worden. In november riep ik al dat ik er gemiddeld twee uur over wilde doen, dus een beklimming en afdaling samen. In het begin zal het iets sneller gaan, en later op de dag wat langzamer. En natuurlijk omdat ik vorig jaar dit scham ook al heb gedaan en ik daar steeds heel dicht bij bleef, neem ik dit schema weer over. Natuurlijk kun je morgen live op www.opgevenisgeenoptie.nl  volgen hoe vaak ik, en natuurlijk alle andere (st)rijders boven zijn gekomen, en dan kun je meteen even checken of alles nog volgens plan verloopt:                        

                         1            2            3             4             5            6            7

Start:                5:00      6:48      8:38      10:36    12:38    14:46    17:03 

Bocht 16           5:17      7:05      8:58      10:58    13:01    15:09    17:28

Bocht 7             5:47      7:35      9:30      11:33    13:41    15:54    18:13 

Finish               6:15      8:08      10:00    12:01    14:10    16:26    18:48 

De afdaling kan, gewoon rustig, in 20 minuten, dus de resterende tijd tussen finish en start, houd ik over om te eten en eventueel te laten masseren. Dit is het schema zoals ik het verwacht, natuurlijk kan er van alles en nog wat gebeuren, regen, kou, materiaal pech (zelf of de fiets) daarvoor heb ik ook nog een langzamer schema op papier (je weet maar nooit) maar daar ga ik nog even niet van uit dat ik dat ga fietsen, dus zet ik dat niet op deze pagina. Voor de nieuwsgierigen, de eindtijd wordt dan tegen 21:00. Maar ik moet daar nog even niet aan denken, want dan zit ik wel al 16 uur op de fiets….. en laten we hopen dat het droog of ngenoeg droog blijft. De voorspellingen zijn een beetje tussenbeide

Later meer…..

Alpe d’Huzes op omroep Amersfoort

Afgelopen week was Alpe d’Huzes op omroep Amersfoort, Edwin v/d Molen en ik zijn geïnterviewd en gefilmd. Heb je het gemist? Geen probleem, want via deze link kun je het interview bekijken.

Live videobeelden en doorkomsttijden van Alpe d’Huzes

Op 5 juni is vis deze link Alpe d’Huzes te volgen, natuurlijk niet alles, want dan moet je gewoon nog naar Frankrijk komen en de sfeer meemaken en natuurlijk alle deelnemers aanmoedigen. Op de finishlijn staat een camera en alle doorkomsttijden zijn live te volgen, daarnaast zullen er veel foto’s worden geplaats en opmerkelijke gebeurtenissen in de blog te volgen zijn. Mis het niet (of stap in de auto en kom naar Frankrijk.

Trainings rondjes in Frankrijk

De laatste rondjes worden nu gereden in Frankrijk. Zaterdag na aankomst nog even naar Les Deux Alpes gereden en zondag nog twee keer Alpe d’Huez op gereden. Dat ging eigenlijk best goed. Mijn rug bleef het goed doen, behalve dan dat mijn achterwiel een vreselijk kraak geeft. Bijna oorverdovend. Ik moet eerlijk zeggen, dat dat me bijna meer ongerust maakt dan mijn rug.

 

Vanochtend heeft het de hele dag geregend, maar nu begint de zon alweer te schijnen. Dat betekent het laatste trainingsrondje voor de dag van donderdag, even goed op de pedalen om even de laatste training in mijn lichaam te stoppen en dan dinsdag en woensdag algehele rust.

 

De stemming zit er goed in, de hele camping zit al vol en er komen dagelijks nog meer mensen bij, wat een sfeer, ik denk dat ik donderdag niet eens moeer hoef te trappen…

Het weer in Alpe d’Huez

Wil je weten of wij het drogen houden hier in Frankrijk op de Alpe d’Huez, kijkmaar even op: http://www.zoover.nl/frankrijk/rhone-alps/alpe-dhuez/weer

 

Rondje Haarlemmermeer, laatste training in Nederland

Er moest toch nog even getrained worden, en omdat het nog even druk was deze week, kwam het eigenlijk het beste uit om dit in de buurt van mijn werk te doen. Omdat we op de rand van de Haarlemmermeer zitten, ligt een rondje Haarlmeermeer voor de hand. Dus rijden maar. Verkeerd rijden is er niet bij, makkelijk kan het eignelijk niet. Ik had al wel vaker gehoord dat het hier echt mooi fietsen is, en dat klopt helemaal. Je zit midden in de Randstad, maar het is overal groen, grote plassen, erg mooi. Daarnaast kun je ook redelijk ongestoord doorrijden, alleen zijn de wegversmallingen om de snelheid voor de auto’s er uit te halen wel erg link, want auto’s gaan dan helemaal naar rechts en blokkeren daardoor de fiets doorgang. Goed opletten dus.

 

Het werd een D3 interval training, van twee blokken van 15 minuten intensief, het eerste blok lukt nog een beetje tegen de wind, dan is de snelheid nog een beetje normaal, maar het tweede blok was met de wind in de rug, dus dan kom je makkelijk op snelheden van rond 44-48 km/h, uitkijken dus, zeker bij die wegversmallingen.

Ik heb heerlijk gefietst, met een gemiddelde van 34 km/h kwam ik weer terug en ik voelde me erg goed, zelfs mijn rug lijkt het nu goed te houden Dit belooft het goede voor volgende week.

Nog één week

Het is echt nog maar één week en dan gaan er honderd mensen minimaal 6 keer de Alpe d’Huez op en daarnaast gaan nog eens een 50 tal estafette teams minmaal 6 keer omhoog. Wat een spekatakel zal het worden.

Nu komt de bekroning op 5.200 kilometer fietsen, 255 uur trainen, 269.000 kCal verbrand, 21.000 hoogtemeters, vanavond nog één training, rondje Haarlemmermeer met interval training en daarna morgen in de auto.

Morgen komt er ook nog een uitzending met Edwin en mij op Amersfoort TV, ook eventueel te zien via deze link

Klein rondje van 80 km

Bijna één van mijn laatste trainingen voor Alpe d’Huzes, tenminste op Nederlandse bodem. Later deze week nog een interval training en dan in de auto naar Frankrijk.

Mijn rug was de laatste dagen niet optmaal, maar na de behandeling van vanochtend lijkt daar veel, heel veel verbetering in gekomen te zijn. In plaats van een manipulatie van mijn rug, heeft de therapeut dry needling toegepast op mijn vastzittende spieren bij mijn heup. Op een merkwaardige manier is ineens alle spierspanning verdwenen en de beweeglijkheid van de heup weer terug. HOERA!!!

 

Dat merkte ik ook goed bij het fietsen vandaag, aan de ene kant was ik erg uitgerust, dus er helemaal klaar voor en aan de andere kant was het fysiek veel beter voor elkaar. De Amerongsberg liep daarom ook erg makkelijk, maat deondanks heb ik mezelf wel gespaard om zo de rug toch niet direct heel erg te belasten. De andere bklimmingen lipen eigenlijk ook wel makkelijk, alleen kwam op het laatst de pijn in mijn rug toch weer wat terug. Nog even rustig aan doen. Donerdag nog een intensieve intervaltraining en danvrijdag naar Alpe d’Huez.

Alpe d’Huzes op Omroep Amersfoort

Vanochtend heeft Omroep Amersfoort opnamen gemaakt en interviews afgenomen van mij en Edwin v/d Molen, mede(st)rijder van Alpe d’Huzes. De achtergrond van Alpe d’Huzes, de reden waarom we meedoen en natuurlijk is er een stuk gefilmd dat wij op de fiets zitten.

Morgen is de uitzendig te zien op Omroep Amersfoort.

De laatste loodjes

Na de itensieve training van gisteren was het toch goed om vandaag even een paar uur op de fiets te zitten. Niets zo handig om dit te combineren met een een bezoek. Nou dat kwam goed uit, want vandaag was de ploegenpresentatie in het Velodrome in Sloten, toch zo’n ritje van 62 kilometer, prima. Omdat ik de wind ook nog eens in de rug had, ging het wel erg makkelijk en erg snel. Op de goeie wegen toch met een ganagetje van 36 – 40 km/h, maar dan kom je ook nog wel eens in aanraking met de weggesteldheid van de fietspaden. Met zo’n snelheid, 8 bar in je banden is bv het wegdek in Laren echt een verschrikking. Blijkbaar zit hier niemand op de fiets…..

Via Eemnes, Laren, Bussum naar Weesp, Diemen en uieindelijk dus via Amsterdam naar Sloten. In AMsterdam kelderde mijn gemiddelde snelheid vanwege de verkeerslichten, plotseling van richting veranderende fietsers en losliggende tegels. Never mind. Het bleef lekker droog, wel wat fris, zeker in vergelijking met gisteren.

          enkele sfeerbeelden

Om 12:00 was ik bij het Velodrome, er waren al flink wat mensen, en het werd steeds drukker. Iedereen kon zijn bestelde kleding vandaag ophalen en werden alle deelnemers gepresenteerd. Door het slechte geluid, viel dit helaas een beetje tegen. Maar de sfeer onderling was er niet minder om. Zoveel bekenden, ook veel mensen die mij blijkbaar wel kennen, maar ik hen niet, van of de video van afgelopen jaar of van deze site. Erg leuk allemaal.

Met het afscheid: Tot volgende week in Bourg d’Oisans, gingen we weer naar huis.

Vandaag Ploegenpresentatie Alpe d’Huzes in Velodrome

Vandaag staat volledig in het teken van de deelnemers aan Alpe d’HuZes! Dat betekent fietsen met als doel zo veel mogelijk geld te verzamelen voor het KWF Alpe d’HuZes fonds. Jullie aanwezigheid is essentieel, kom dus allemaal.

Het programma:

Voorprogramma:

Vanaf    10.00 uur          Ontvangst deelnemers / supporters / sponsoren

10.00 – 16.00 uur          Uitdelen kleding / Bijdrukken logo’s

Vanaf    10.30 uur          Spinning lessen

12.00 – 13.50 uur          Baan Clinics

Hoofdprogramma:

13.55 -  14.00 uur          Opening Ploegenpresentatie

14.00 – 14.05 uur          Openingsspeech

14.05 – 14.35 uur          Presentatie Individuele deelnemers

14.40 – 15.30 uur          Veiling

15.35 – 15.45 uur          Presentatie ‘Revalidatieprogamma Kankerpatiënten’ door Peter Kapitein

15.45 – 16.25 uur          Ploegenpresentatie teams

16.25                           Afsluiting Ploegenpresentatie

Vanaf    16.30 uur          Persconferentie

17.00 uur                      Afsluiting

Spinning- en Baan clinic:
Op de dag van de ploegenpresentatie zullen ook Spinning- en Baan clinics worden georganiseerd met medewerking van toppers uit de wielerwereld!

Veiling:
Speciale aandacht zal de Alpe d’HuZes veiling krijgen. Iedereen kan nu al bieden op de items via deze pagina. Onder de items gesigneerde shirts van Lance Armstrong, Eddy Merckx, Theo Bos, de Trek van Peter en de Alpe d’HuZes fiets van Fausto. Op de dag van de ploegenpresentatie gaan al deze stukken onder de hamer!!!

Merchandise:
De gehele dag is er uiteraard ruime aandacht voor onze merchandise. Er zullen op deze dag enkele nieuwe producten worden geïntroduceerd.

Iedereen is welkom!
We mogen dit jaar van een fantastische locatie gebruik maken, waarin alle ruimte is om deelnemers, supporters en sponsoren te ontvangen. Familie is ook welkom! Wil je anderen officieel uitnodigen? Via de volgende link kun je deze uitnodiging downloaden. En hier de routebeschrijving.

Pers uitnodigen:
Dit jaar is er ook ruimte ingelast voor een heuse persconferentie. Het wordt in persconferentie in ‘Tour’-sfeer. Dat houdt in:

Korte vragenronde met o.a. ons boegbeeld Peter Kapitein. Vervolgens is er voor de pers ruimte om iedere deelnemer te interviewen. Sowieso zijn alle deelnemers natuurlijk de hele dag benaderbaar voor de pers, nodig dus zelf vooral ook je lokale media uit!

Kortom: we gaan er met z’n allen weer een fantastische dag van maken!

Team training Posbank

Minder dan twee weken voor Alpe d’Huzes, is het ons toch nog gelukt om het hele team bij elkaar te krijgen voor een gemeenschappelijke training. Bert, Jos, Martijn, Bjorn, Stefan en ik gingen vandaag een mooie interval training doen op de Posbank. Het was ook nog eens pracjtig weer, dus het kon niet meer kapot. Het was ook nog eens heel leuk omdat Wim en Jolanda uit Apeldoorn er ook waren, ik had hen ontmoet op Mallorca in het voorjaar.

Het intervalrondje Zijpseberg is toch wel een inspannende, ik heb hem 6 keer gedaan, twee keer met Wim, die daarna weer met Jolanda naar Apeldoorn vertrok, De anderen of ook 6, 5, of 4 keer, algelang het duurde. Dit was nou eens een goede interval training in D3. Zelfs mijn rug hield het eigenlijk erg goed. Ik ben daar wel erg blij mee, alleen even afwachten hoe het er morgen uitziet.

 

 Ons team IUS SANCTUS, met de jonge Beatrix op de fiets

Na de 6 rondjes, even wat gegeten en toen nog een rondje via Loenen en weer terug over de Lange Juffer, alleen heb ik die niet meer gedaan, omdat ik nog naar huis wilde fietsen en dan werd het toch wel weer erg laat. Met de wind mee naar huis, met gemiddeld 36 km/h, dat ging wel lekker. Ook mijn rug hield het goed, dus volle moed naar morgen.

Morgen nog een duurtraining en dan fiets ik naar Amsterdam naar het Velodrome voor de ploegenpresentatie van Alpe d’Huzes. Tot morgen

Over de € 50.000,-

Wij hebben als de team de magische grens van € 50.000,- bereikt, dat is echt fantastisch

Wat een enorm bedrag, als we dit met ale teams doen, dan is de 3 miljoen nog wel eens te halen dit jaar!!! Wat iedereen voor onmogelijk achtte, toen Coen dit riep vorig jaar, lijkt nu wel heel dichtbij te komen. Maar ja, is iedereen zo succesvol, en hoe veel komt er nog bij?

 

Want we zijn nog niet klaar, het is nog een kleinde twee weken en ik weet van veel mensen dat ze nog willen sponsoren, er staan nog veel verzoekn uit, kom op mensen, elke EURO is welkom, het is voor mij en het team een duw in de rug, maar nog veel belangrijker om KWF Kankerbestrijding te steunen.

 

Wij blijven doortrainen, want op 5 juni moet de topprestatie geleverd worden, doe jij met ons mee? Fietsen hoeft niet, dat doen wij, daar hebben we de laatste 7 maanden voor getrained, maar steun ons financieel, dan doe je ook mee!!

 

Supporters op de Alpe d’Huez op 5 juni

Het wordt druk op de Alpe d’Huez op 5 juni, supportersbussen rijden er vanuit Nederland, er verblijven supporters al een week op de camping en er komen mensen met de auto, vliegtuig en TGV. Zou het zo druk worden dat we bijna niet meer kunnen fietsen?

Wat ik helemaal geweldig vind is dat mijn zussen er zijn op 5 juni, mijn schoonzus en oud-collega Wim. Helemaal geweldig, dat geeft zo veel extra energie, dan kan het bijna niet meer mis gaan. Vorig jaar stonden er ook al zo veel mensen voor mij en alle andere (st)rijders op de berg, dan is het fietsen nog maar een peulenschilletje… 

Mocht je nog geen plannen hebben, kom ook op 5 juni naar Alpe d’Huez en beleef de dag van je leven.

Nog 2 weken!!

Nu wordt het echt spannend. Het is nog maar 2 weken voordat het weer gaat gebeuren: Alpe d’Huzes. Donderdag 5 juni om 5 uur gaan 100 individuelen en 55 estafette teams van start voor de derde Alpe d’Huzes, om een symbolische strijd te voeren tegen te berg, sommigen 1 keer anderen 3 keer of 6 of 8 keer. Allemaal bedoeld om geld bijeen te fietsen, want daar gaat het uiteindelijk om. Natuurlijk moet je het wel halen, daarom wordt er zo veel getrained, maar het geld voor KWF Kankerbestrijding, daar gaat het uiteindelijk om.

Wij van team IUS SANCTUS hebben nu bijna € 50.000 bij elkaar, maar het wordt elke dag nog meer, elke dag komt er nog een dikke € 500,- binnen aan toezeggingen (afhankelijk van het aantal beklimmingen die we gaan doen) of daadwerkelijke overschrijvingen. Echt geweldig, ook een gevoel van trots, dat wij toch zoveel los maken bij andere mensen dat ze juist voor deze actie geld willen geven. Aan de andere kant ook weer niet gek. Wij zijn één van de weinige organisaties waar het anti-strijkstokbeleid keihard wordt gehanteerd, kost iets geld, dan doen we het niet, want alle giften moeten naar KWF Kankerbestrijding. En daar zijn we zeker trots op, dat we dat nog steeds doen en zeker blijven doen!!

Lees nog maar eens door wat de visie is van Alpe d’Huzes, wat er met het geld gebeurt en hoe het anti-strijkstok beleid er uit ziet.

 

Wij gaan nu door met de laatste trainingen, want 5 juni staan wij er om het aantal beloofde beklimmingen ook daadwerkelijk te volbrengen!! Heel blijven en veel rust is het allerbelangrijkste. Wij bereiden ons optimaal voor.

 

Doe jij met ons mee, geef jij een extra duwtje? Sponsor ook!! Hoe?

Heen en Weer

Ja, eigenlijk is het niets anders dan Alpe d’Huez opfietsen en dan weer af, heen en weer naar mijn werk op de fiets. Ik had dinsdag ochtend de fiets achter in de auto gelegd om, als het lukte ’s avonds terug te fietsen naar Amersfoort. Alle spullen meegenomen, behalve dan mijn hartslagmeter, en dat is wel vreemd, zo fietsen zonder hartslagmeter. Natuurlijk duizenden doen dat zo, maar als je zo gewend bent om op je hartslag/vermogen te fetsen dan valt het even tegen.

’s Avonds terug naar huis en de volgende ochtend terug bevalt me eigenlijk wel, je rust toch even goed uit, met het slaapmoment er tussen in, maar aande andere kant ben, je slechts beperkt thuis. En toch is het handig, want anders had ik dinsdag anderhalf uur in de auto gezetee en nu 2 uur en een beetje op de fiets, dus de effectieve trainingstijd is twee uur, maar ik ben maar een half uur extra kwijt J Handiger kan het bijna niet.

  (het is er maar één, op de heenweg vergeten)

Mijn rug voelt alweer wat beter aan dan afgelopen zondag, toen verkrampte mijn rug ook helemaal en ging fietsen gewoon echt pijn doen, nu is dat bijna weg J. Dit zijn zo’n beetje de laatste trainingen voor 5 juni, het stelt niet zo veel meer voor, gewoon op duurtrainingstempo en zo nu en dan wat sprintjes en wat kracht oefening er tussen door. Voor a.s. zaterdag staat er nog een interval training op het programma, we gaan met het IUS SACNTUS team een intervalrondje rijden op de Posbank, bij de Zijpseberg. Een 6 tal keren omhoog in D3 en dan op het vlakke in D2, in de afdaling terug naar D1 en dan op het vlakke alvast weer naar D2 etc. Dat wordt de laatste test voor 5 juni hoe het daadwerkelijk is gesteld met de conditie en de kracht in de benen. Het leuke is ook dat we voor het eerst met het hele team gezamenlijk kunnen trainen, goed moment voor groepsfoto’s etc.

 

Korte duurtraining

Wat is nou een korte duurtraining? Een duurtraining hoort toch lang te zijn, klopt, maar een duurtraining doe je eigenlijk in hartslag zone D1 en dat doe je dan lang, vandaag had ik niet zovee tijd, dus daarom een korte duurtraining. 90 km in iets minder dan 3 uur, maar toch rustig aan gedaan. Helaas voelt me rug niet goed, zelfs op het vlakke met laag vermogen (gemiddeld 295 watt) begint mijn rug al op te spelen. Ik denk dat rust nu ook erg belangrijk voor me wordt. Uitkijken dus. Want heel blijven voor 5 juni is het aller belangrijkste. Al dat sponsorgeld wat we bij elkaar hebben verzameld, met de belofte dat we dan ook omhoog fietsen, moet natuurlijk wel waar gemaakt worden.

Het was nog lekker rustig op de weg, dus ik kon ook nog eens mooi doortrappen, via Achterveld, Barneveld, Kootwijk, Garderen, Putten, Nijkerk en zo weer naar huis. Ondanks mijn pijnlijke rug, toch een prima tochtje, een 30 km/h gemiddeld, en toch nog 295 watt gemiddeld. Nu even uitrusten en dinsdag weer aan de bak.

Interval training

We zitten nu in de laatste 3 weken, dus heel erg intensief trainen is er niet bij, maar toch moet het wel bijgehouden worden, dat kan het beste met ééns per week een interval, duurtraining, herstelritje en nog een extensieve rit. Vandaag was het de beurt aan eeen interval, geen echt zware. 3 herhaling van 30 minuten in D2, 10 minuten D1. Met een klein beetje wind in de rug betekende dit toch al snel snelheden van 40+ Dus het rondje liep vlot.

      (interactief)

In mijn route had ik ook een stop bij Coen gepland. Want vandaag werd de Diefdijk Classic gereden. Iedereen op een Tacx of hometrainer, alvast 6 keer de Alpe d’Huez oprijden. Ik denk dat er zo’n 12 man was, erg leuk. Ik had hier vanaf gezien, omdat aan de ene kant, ik een andere training moest doen en aan de andere kant, het klimmen toch nog wel een grote belasting voor mijn rug zou zijn. Na wat gekletst te hbben met iederen, weer naar huis gereden, nu de korte route. Helaas, het was droog heen, maar de hele terugweg heeft het geregend, het leek wel of ik een veldrit had gereden. Maar de douche en de tuinslang doen wonderen.

Morgen eerst een duurrit en dan rond 12 uur naar het Jazz Festival om met de fietstaxi te rijden en mogelijkerwijs boeken en DVD’s verkopen voor Alpe d’Huzes.

Jazz Festival Amersfoort

Waarom schrijf ik, die nu continue op de fiets moet zitten iets over het Jazz Festival in Amersfoort? Heel eenvoudig, wij zijn van Alpe d’Huzes op zondag te gast bij de hoofdsponsor Rabobank in ‘t Binnenhof in AMersfoort en de fietstaxi wordt tevens bestuurd door een Alpe d’Huzesser. Alles bedoeld om de aandacht te vestigen op onze actie en…… natuurlijk om  geld bijeen te halen. In ‘t Binnenhof is een stand waar bezoekers ons boek, kalender of DVD kan kopen, maar ook een losse donatie kan doen in de grote collectebus. En mensen die zich willen laten vervoeren van A naar B, kunnen gebruik maken van de fietstaxi, tegen natuurlik een kleine bijdrage voor Alpe d’Huzes.

Kom dus naar het Jazz Festival in Amersfoort en kom ook naar de Alpe d’Huzes stand in ‘t Binnenhof. En kijk ook even op de Rabobank site met achtergrond info en een foto van Ronald en mij.

 

Op Omroep Amersfoort is naast informatie over de Jazz ook nog een kort stuk over Alpe d’Huzes te zien

Nog maar drie weken

Het begint nu echt spannend te worden, nog maar drie weken te gaan en dan is het zover dat er tientallen kanjers de Alpe d’Huez opfietsen om geld bijeen te brengen voor KWF Kankerbstrijding.

Ik mag ook één van die mensen zijn. Samen met mijn team van IUS SANCTUS gaan we in totaal 25 keer de Alpe d’Huez bedwingen, ik neem er 7 van voor mijn rekening. Het is nu echt aftellen, en die laatste loodjes wegen echt het zwaarts kan ik je vertellen. Natuurlijk heb ik veel getrained en is mijn voorbereiding goed geweest, maar de twijfel komt nu toch wel weer een beetje boven. Heb ik niet teveel getrained, ik ben moe, voel me moe heb weer last van mijn rug (blokkade van zenuwen) zodat ik minder kracht in mijn bovenbeen ervaar en daarnaast ben ik zwaarder dan vorig jaar rond deze tijd. OK het is nog 3 weken, dus er kunnen nog 3 kilootjes af, maar toch…..

Aan de andere kant heb ik dit vorig jaar ook meegemaakt, toen had ik rond deze tijd ook last van mijn rug, was ook lichtelijk vermoeid en ook die grote twijfels en toen is het ook allemaal goed gekomen, door uitstekende behandeling van fysiotherapeuten, manueel therapeut etc. is mijn rug weer redelijk goed gekomen en heb ik nog voldoende rust kunnen houden in de laatste week. Want trainen is uiteindelijk de kunst van het rusten!!!

 

Maar rust kan er eigenlijk ook niet helemaal zijn, er moet nog veel sponsorgeld binnenkomen, we hebben nu als team een dikke €45.000,- staan, maar er moet absoluut meer bij. Ik heb een mailing gestart en a.s. zondag ga ik op het Jazz festival van Amersfoort in het hoofdkwartier van de hoofdsponsor Rabobank informatie geven over Alpe d’Huzes, de collecte bus staat er en er zijn boeken en DVD’s te koop. Daarnaast ga ik met Alpe d’Huzes mede (st)rijder Ronald de Ruiter de fietstaxi bemannen en vragen hier natuurlijk een kleine bijdrage voor voor ALpe d’Huzes.

 

Er moet nog veel gebeuren, maar het is voor de goed zaak!

Alpe d’Huzes vanavond op Radio 2 bij Knooppunt Kranenbarg

Het was misschien al bekend, maar vanavond is het zover: Alpe d’HuZes is te gast bij Knooppunt Kranenbarg op Radio 2! Onze eigen Coen geeft vanavond om 18:35 de aftrap. Luisteren dus!

Knooppunt Kranenbarg zal de komende weken nog meer aandacht besteden aan Alpe d’HuZes. Het team van Bert Kranenbarg is ook aanwezig in de Koersweek van 1 tot en met 6 juni in Frankrijk, en zal op 5 juni Live uitzenden vanaf de Alpe!

Hou je radio dus afgestemd op dit geweldige NCRV-programma, ze komen de volgende weken nog vaker terug met items over onze geweldige actie… Kijk ook even op de website…..

Tillf Bastogne Tilff

Wat een geweldige tocht, geweldig weer, goed georganiseerd en prachtig weer, wat wil je nog meer?

Ik kende de Le Champion uitvoering van Luik Bastenaken Luik al wel, maar deze uitvoering georganiseerd vanuit België nog niet. Grotendeels loopt natuurlijk de route over dezelfde wegen, maar er zitten toch wat accent afwijkingen in, die mij toch wat zwaarder overkwamen dan de LBL uitvoering. Toch blijkt dat niet waar te zijn, want in LBL zitten 3300 hoogtemeters en in TBT “slechts” 3000. Het had voor een deel met het weer te maken en anderzijds met mijn rug die weer opspeelt en waardoor ik op sommige beklimmingen kracht verlies in mijn bovenbenen. De truc met staande klimmen lukt dan meestal wel, maar is niet optimaal. En mijn “liverlings” berg de Col du Rosier, was voor mij afgelopen zondag een “hel”. Met de kleinste versnelling, kroop ik omhoog, zelfs kwam even de gedachte op om af te stappen, maar die onzin heb ik weer snel uit mijn hoofd gebannen. Wat een onzin zeg, afstappen, terwijl je bezig bent om voor anderen te fietsen en voor KWF Kankerbestrijding geld bij elkaar te fietsen en dan in de voorbereidingen al afstappen, Nee, niet zeuren. Opgeven is geen optie!! En dat werkt.

       (interactief)

’s Ochtends tegen 7 uur vertrokken, wat aan de late kant, waardoor ik eventuele andere fietsers van Alpe d’Huzes misgelopen ben, niets aan te doen, ik was natuurlijk niet alleen, want er reden duizenden deze tocht, dus van peletonnetje naar peletonnetje rijden kon prima. Tjdenlang bij flink snelle groepen aangesloten, maar die moest ik helaas op de wat steilere klimmen laten gaan. En uiteindelijk de eerste Alp e’dHuzesser tegegkomen: Linda. Zij gaat op 5 juni 6 keer omhoog fietsen en heeft een enorme sterke wil om dat te gaan doen, lees haar verhaal maar eens (click op haar naam).

Uiteindelijk bleek wel dat onze tempo’s veel verschilden, dus na Bastogne toch maar weer afscheid genomen. Het ging tot de Wanne eigenlijk nog wel redelijk, maar in die beklimming, die oberigens ongeveer even steil is als de Alpe d’Huez, maar vele malen korter, voelde ik al wel de pijn in mijn rug opkomen. 

De cote de Amermont is voor mij een verschrikking, met mijn 100 kg is deze met een stijgings% van 15% en meer niet echt fijn, maar ach boven komen zal ik en dat gebeurde natuurlijk ook. Met op de achtergrond de jankende motoren van het circuit van Francorchamps.

Op de Rosier vond ik dus bijna mijn Waterloo, maar gelukkig heb ik mijn rug voldoende kunnen rekken dat ik na de afdaling mij weer wat beter voelde en de vervolg beklimming wel redelijk gingen.

Bij de finish in Tilff stond Marijke me op te wachten, heerlijk na zo’n lange tocht

Al met al een erg goeie training voor 5 juni, wel wat zorgen over mijn rug, 3000 hoogtemeters, 230 km en 8300 kcal verbrand. Vanavond naar het concert van Roger Waters, gaaf.

Beleef de dag van je leven

Wie gaat er mee naar Alpe d’Huez op 5 juni om alle Alpe d’Huzes kanjers aan te moedigen. Al die kanjers die belangenloos 6, 7 of zelfs 8 keer de Alpe d’Huez op  fietsen om geld bijeen te fietsen voor KWF Kankerbestrijding. Zij doen een bijna onmogelijke activiteit voor een ander en verdien ook jouw support.

En het beste kun je die support geven door op 5 juni op de Alpe d’Huez te zijn. Je kan zelfs voordelig in hotels in de buurt logeren, als je aangeeft dat je voor Alpe d’Huzes komt en ook Sportura heeft een mooie aanbieding, dan zit je zelfs boven op de berg. Kijk op : http://www.sportura.com/fiets/

Laat het me even weten, ik kijk er naar uit om je op de berg te ontmoeten!

Nog een maand

Vandaag is het 5 mei, sowieso een heuglijke datum vanwege bevrijdingsdag, maar het betekent ook dat het nog maar een maand is voordat hét evenement Alpe d’Huzes losbarst. 5 juni dan gaat het allemaal gebeuren, een honderdtal individuelen fietsen dan minimaal zes keer de Alpe d’Huez op en daarnaast nog eens meer dan 50 estafette teams. Met eigenlijk maar één doel: Zo veel mogelijk geld bijeen fietsen voor KWF Kankerbestrijding.

Wij gaan met ons team 25 (+1) keer omhoog rijden, Bert en Jos 2 keer, Martijn 3 keer, Bjurn en Stefan 6 keer en ik ook 6 keer plus een extra keer voor Kees. We hebben er al maanden voor getrained en we zijn nu de laatste (zware) pountje op de i aan het zetten. Intensieve trainingen, vermoeiend, maar we weten waar we het voor doen. We hebben inmiddels al meer dan € 40.000 sponsorgeld van bedrijven, vrienden, familie, buren etc. Een er zit nog veel meer aan te komen. Veel van mijn bekenden hebben al een bedrag toegezegd. En dat is goed!!! Want wij gaan al dat geld omhoog fietsen, zodat KWF Kankerbestrijding dit geld kan besteden aan het onderzoek naar kanker, om meer mensen te kunnen genezen of mensen met kanker nog een goed, gezond en gelukkig leven, met kanker te kunnen geven.

Kom op mensen, doe met ons mee, doe een mooie bijdrage voor KWF Kankerbestrijding en wij leveren de extra insanning om dit symbolisch naar boven te fietsen. Jouw bijdrage is een extra duwtje in onze rug op 5 juni, maar een belangrijke bijdrage voor die mensen die het zo hrad nodig hebben.  Wij trainen gewoon door……….

 

(linksboven staat waar je je bijdrage naar toe kan overmaken, zet ajb je mail adres in de omschrijving dan kunnen we je verder op de hoogte houden)

Het toetje van de intensieve trainingsweek

De Shimano Fiets Challenge was het toetje van de intensieve trainingsweek. Het maakte met de 150 kilometer, het totaal van deze week op 620 kilometer, met 10.300 hoogtemeters, 26.000 kilocalorieen verbrand. Wow dit is nog eens een goeie trainingsweek. Een perfecte opbouw voor 5 juni. Maar wel oppassen dat het niet te heftig wordt, want net iets te weinig herstel tijd gehad, net iets te weining goeie slaap (vreemd bed etc.), dus komende week goed herstellen, niet teveel fietsen en goed slapen.

Vorig jaar eindigde ik nog in de regionen 700 – 800, maar dit jaar had ik mijn zinnen gezet op een tijd van rond de 5:00 en dat is gelukt en dat resulteerde in een 238ste plaats in mijn categorie. Kijk alvast voor een video verlsag van de verschillende doorkomstpunten: VIDEO 

Het was al wel wat beter georganiseerd dan vorig jaar, maar het is zeker niet optimaal, zeker niet in verhouding tot de organisatie pretendeert, het schijnt zelfs dat de kopgroep begeleiding, motor en auto tot 3 keer verkeerd zijn gereden!! Ik zelf heb daar wat minder last van gehad dan vorig jaar, maar de plaatsing van de bordjes is nog steeds niet optimaal, de bordjes zijn klein  en staan toch op onregelmatige plekken. ALs er geen boom of paal voorhanden is, wordt soms het bordje aan het paaltje van het prikkeldraad gebonden, 4 meter van de weg en te laag om goed te zien…….

 

Nee Shimano Fiets Challenge zal niet mijn favoriet worden, terwijl het wel de ingredienten heeft om het teworden, maar de afronding is gewoon te slecht. Volgend maar niet meer, dan ga ik rond die tijd een andere toch rijden.

 

Voorlopig deze week even rustig aan, genoeg gedaan, trainen is uiteindeijk de kunst van het rusten.

 

 

Een kleine training

Ja, het was een drukke week, morgen de SHimano Fiets Challenge, ik wil eigenlkijk een tijd van rond de 5 uur rijden, dus vandaag maar rustig aan. Maar het was zulk lekker weer, dus toch maar een tochtje van 60 km gemaakt, naar Vaals door Nederland heen en door Duitsland terug, 600 hoogtemeters. 

Het was geweldig weer en omdat er morgen weer hard gerden zou worden, vandaag rustig aan, met een paar kleine sprintjes en krachttrainingen. Heerlijk zeg, met die weer.